YoŞLARGA MAKTUB

“Yoş bölib qolişni xohlaysizmi?”
 (Yoşlar bilan suhbatdan)

Menda bölsa edi sening yoşliging,
Gohida sokin-u, goh beboşliging.
Xayollari ummon va sarkaşliging
Ardoqlab, qalbimdan berar edim joy,
Umrimga bağişlab jahoniy çiroy.

Lek ortga qaytmaydi umr karvoni,
Olislarga otgan vaqt palaxmoni.
Hamon yuragimda yoşlik armoni,
Ahd-u imkoningga beqiyos havas —
Orzularim mening yoşlikka payvast.

Havas qilmayinmi, ilm-u irfonda,
Yaratib qöyilgan uluğ imkonga.
Şaraflar keltirib Özbekistonga,
Vatan bayroğini kötarganingda,
Men ham turgim keldi sening yoningda!

Kelajakka doxil ezgu qadaming,
Vatanni asragay oliy qasaming.
Öqiş-izlanişda keçgan har daming
Matonat bobida tengsiz, betakror,
Azm-u qaroringdan etgum iftixor.

Baland minbarlarda mardona, mağrur,
Söz aytsang, tegrangda hayrat aylanur.
Ajdodlardan meros şijoat, surur
Jismingda jöş urgan lahzalarda ham,
Betimsol haybating könglimga hamdam.

Vatan tomirida oqqan toza  qon —
Bölğusi alloma, Temuriy hoqon.
Beruniy, Xorazmiy, ... zabt etgan dovon,
Şahd-u şiddatingga bölganda poydor,
Men senga talpindim takror-u takror!

Bunçalar azizsan, gözal, mukarram,
Seni ulğaytirgan Vatan — muhtaram.
Özbekiston — uluğ Allohdan karam,
Hurriyat qulf urgan yoruğ istiqbol,
Sening taqdiringga bitilgan iqbol!

Boşimga kötarib qadr-u kamoling,
Elim, yurtim, degan ezgu aʼmoling.
Misli bahor yangliğ husn-u jamoling,
Havaslar köşkida asragim kelar,
Men senga öxşagim, öxşagim kelar!

Hayotim bağişlab ilm-u  ziyoga,
Sening közing bilan boqsam dunyoga.
Aylansam  fidoyi  mehrigiyoga,
Menga bundan uluğ saodat yöqdir,
Yoşlik şavqi bilan köngilim töqdir!

Köz oldimda ravnaq topayotir Yurt,
Bir tomon vodiy-yu sermaʼdan Ustyurt.
Robiya, tuproğin közlaringga surt,
Har bitta farzandi zakiy va ğani—
Ona Özbekiston  yoşlar Vatani!

ROBIYa