Jayxun ilhomlari

BUGUN

Bugun tunni oʻtkazdim bedor,

Tinch yotmasdan – soʻzga xaridor!

Ilhom dardim boʻyniga olib,

Orom dami ketdi yoʻqolib.

Mana, bahor yana balqiydi,

Maʼno birla kuylar qalqiydi.

Koʻngil mulki koʻklarga yetar,

Yaxshilikni birodar etar.

Yaxshilikka barobar nima,

Yaxshilik deb aytsang gʻam yema.

Naf bergani yelar sabo ham,

Shifo qilar endi havo ham.

Kelar mayin ipak soz – jarang,

Berar jonga yoqimli ohang!

Gullar endi dilni shod aylab,

Biz yashaymiz bulbulday sayrab!

Jumaboy HIDOYaTOV.

 

Amudaryom, mangu boʻl omon!

Jayxun sohilida yashnagan diyor,

Aholisi tinch, yashar baxtiyor.

Bugun madhingga aytaman alyor,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Keksalar duoga ochib qoʻllarin,

Tilaklar mustajob, ochar yoʻllarin.

Baland imoratlar oʻng-u soʻllaring,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Yakdillik sababli ishlaring olgʻa,

Yaxshi nom qoldirdi Rajabboy ogʻa.

Momo koʻpirdan to Jumaboy sogʻa,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Namuna, Xitoyim, Qilichboy elim,

Qipchoq, Oq oltinim, buncha boy elim.

Kuyuk koʻpir, Zarbdor hamda Choykoʻlim,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Bekboy, Nazarxonda qoʻylar qoʻzilar,

Ozodning koʻlidan baliq suzilar.

Elning dasturxoni, rizqidir bular,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Daryo yoqalaydi “qizil chol”lilar,

Qoʻllari qadoq va tili bollilar.

Soya solib turar huv, qora tollar,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Mangʻitim qolishmas Nukusdan bugun,

Ishlab tolmaydilar, boʻlmagay yakun.

Obod boʻlib borar shahrimiz kun-kun,

Elim – Amudaryom, mangu boʻl omon!

Farhod Avezov.

 

ANOR

Boshida bordir toji,

Mevalarning gultoji.

Koʻplab vitaminlar bor,

Nomi-chi, uning anor.

Uni ol, isteʼmol qil,

Foydalidir buni bil.

Agar boʻlsangiz kamqon,

U boʻlar dardga darmon.

UZUM

Marjoni bor terilgan,

Unga maza berilgan.

Qamashar boqsam koʻzim,

Misoli yoqut – uzum.

Kelganida oltin kuz,

Oʻylamasdan tezda uz.

Savatga joyla shartta,

Asra qishga, albatta.

Iroda BEKIMBETOVA, 30-maktab oʻquvchisi.

 

YoShLIGIM

Bogʻimdagi bahorim,

Koʻnglimdagi ardogʻim,

Sensan mening armonim,

Yoshligim oh, yoshligim.

Oʻtdi kunlar yaxshi-yomoni,

Oʻtdi umr kuzi, bahori,

Qaytishning yoʻq ortga imkoni,

Yoshligim oh, yoshligim.

Armon bilan koʻngil toʻlmas,

Chorlasang ham endi kelmas,

Tana qarir, koʻngil qarimas,

Yoshligim oh, yoshligim.

Borgan sari qadring bildim,

Sidqidildan qoʻmsab qoldim,

Sen haqingda oʻyga toldim,

Yoshligim oh, yoshligim.

Tursungul MATSAFOYeVA, 20-maktab oʻqituvchisi.

 

Oʻzbekiston – umumiy uyimiz

Urush olovida yonganda dunyo,

Fashizm xavfida qolganda olam.

Oʻz gʻam-u tashvishing unutgan holda,

Boshqalar oʻzini oʻylagan damda,

Oʻzgalarga berding non ila makon,

Jonajon Oʻzbekiston, mangu boʻl omon!

Nihoyat, tinchlik barqaror boʻlda,

Boshimizdan urush xavfi yoʻqoldi.

Boshpana berganlaring tuzing oqlab,

Yurtni tiklash uchun bagʻringda qoldi.

Demak, dillarda bor diyonat, imon,

Jonajon Oʻzbekiston, mangu boʻl omon!

Mustaqil yurtimda turli millatlar,

Yaratmoqda ahil ming xil neʼmatlar.

Dunyo ahli loldir shijoatiga,

Bir-birovga cheksiz hurmat-izzatlar,

Hamisha eʼtiborda bunda har inson,

Jonajon Oʻzbekiston, mangu boʻl omon!

Nafisa Shukurullayeva,

48-sonli maktab oʻquvchisi.

 

ShUKRONA

Oʻtayotir kunlarim,

Hayajonli damlarim.

Mehnatdan charchamadim,

Bir lahza toʻxtamadim.

Xizmat qilib elimga,

Duosini oldim men.

Oʻgʻil-qiz – dilbandim-la,

Vatanga yor boʻldim men.

Mehnat bilan dilimda,

Zarra armon qolmadi.

Baxt balqidi yoʻlimda,

Tildan shukrim qolmadi.

Shohsanam OʻROZALIYeVA,

Namuna MFY.

 

ATIRGUL

U gullarning shahlosi,

Goʻzallikning tanhosi.

Bogʻimdagi sunbulim,

Betakror atirgulim.

Kiygan rangli libosing,

Oʻzingga yarashadi.

Odamlar senga rosa,

Havas-la qarashadi.

Hovlimizning koʻrkisan,

Sen gullarning chiroyi.

Bizda seni deyishar,

Muhabbat toʻlin oyi.

Sening bu chiroyingdan,

Andoza olishadi.

Shoirlar senga atab,

Koʻp sheʼrlar yozishadi.

Nilufar OTAJONOVA.