IFTIXOR

Mehmonga dil oçib, tutar qöşqöllab tuz-non,

Har nafas, har makon mehru oqibat ayon.

Mehnati ğayratidan gul, boğ-böston har yon

Özbek bir tanti, saxiy xalq, bir şirin zabon,

Har öğli polvon, har qizi – otini zamon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Xalqim deb yonib yaşamoq – dil şioridan,

Zarra ham qolmas Yurtboşi eʼtiboridan,

Har yumuş rejasi sobit, barqaroridan,

Kelmoqda muşkulday işlar ham baroridan,

Oçgusi Borsa Kelmas ham ğaznasin nihon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Qurigan dengiz örnida çöllarni kördik...

Farosat, ilmu zakosi möllarni kördik,

Oçildi qöşni-qardoşga yöllarni kördik,

Birlaşgan dillarni kördik, qöllarni kördik.

Orolning tirilganini köradi Jahon!

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Izlab ilm örganmakning eng zör uslub turin,

Boğçaga, maktabga, oliy taʼlimga örin,

Yöllagan allomalarning fanga şuurin,

Farzandlar boşiga fido, soçguvçi nurin –

Sen özing bir oftob, Özing bir mohitobon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Faxrga arzir – salomat bölsa imonim,

Jahonda sahihi Kubro bobokalonim,

Xalqimning manfaati – har bilgan farmonim,

Kun-kundan taraqqiy turmuş, odil zamonim,

Xizmatda “Davlat – xalq uçun!” bölarkan hamon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Maftundir olam hofizu soz göyosiga,

Halvodek meva, zar tuproq, har giyosiga,

Iftixor Mağribu Maşriq – bor dunyosiga,

Atom ham kelsa xizmatga nur – ziyosiga,

Jahonga köz-köz bölasan – komildir imon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Istiqlol bayroğin tutsak qöllarda mahkam,

Bergusi bahoni Vaqt – eng Oliy hakam,

Muammo qolmas, yeçilur tugunlar kam-kam

Iqboli yoşlarning beşta taşabbusda jam.

Demak bu eng şonli yöldir kelajak tomon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Bağri keng yurtda birodar hamma millatlar,

Tugalar yulğiç, poraxör – turli illatlar,

Tinçlik şiorimiz-la topdik şuhratlar,

Barobar barçaga Qonun – mamnun Elatlar

Boş tik, köz tiyrak, til burro, yöllarim ravon,

Jonajon Özbekistonim, mangu böl omon!

Tursunboy ABDULLAYeV.