Jayxun ilhomlari

9 aprel – Amir Temur tavallud topgan kun

Amir Temur

Tarixda koʻp hukmdor

Odil shoh boʻlolmagan.

Lekin sen eding nomdor,

Yoʻlidan hech toymagan.

«Olchoq»lar zor yigʻladi,

Senga bas kelolmadi.

Yurak-bagʻrin dogʻladi,

Aslo jurʼat qilmadi.

Parokanda boʻlgan el,

Tugʻingga birlashdilar.

Toʻsiq hamda tanazzul,

Dovonidan oshdilar.

Bas kelolmay senga yov,

Jahongir nomin olding.

Dushman boʻlsa agar gʻov,

Dahshat-la gʻuluv solding.

Sen qurgan saltanatni,

His qilamiz yurakdan.

Sen oʻylading avlodni,

Olib chiqding zulmatdan.

Xudoybergan

JUMAMURODOV,

Panasham qishlogʻi.

Sohibqiron bobom

Sohibqiron Temur bobomga,

Sadoqatda yashaymiz mangu.

Tinchlik, deya butun olamga,

Ifor sochar Vatanim tongi.

Jaloliddin Manguberdilar,

Jasorat-la yashab oʻtdilar.

Amir Temur izlari qolgan,

Yurtni ahli dunyo bildilar.

Unutmoqlik eng katta gunoh,

Shunday ulugʻ allomalarni.

Har urganda yuraklarimiz,

Yodga olar ul donolarni.

Yetaklaydi ezgulik tomon,

Ajdodlarning tirik ruhlari.

Zarracha yoʻq yurakda armon,

Har dilda baxt-iqbol hislari.

Sohibqiron Temur bobomga,

Yodgorliklar qurildi, koʻring.

Amir Temur tuzuklarini,

Tyengdoshlarim, bir oʻqib koʻring.

Har satrida ezgulik yoʻli,

Chorlab turar har birimizni.

Tinchlik ila adolat yoʻli,

Yoritdi baxt yoʻllarimizni.

Dildora RAJABOVA.

Keksa qalb mavjlari

Qipchogʻim

Daryo boʻyida yashaydi elim,

Ezgulikka boshlar hamisha, har dam.

Yosh-u qari – bari ahil, inogʻim,

Tugʻilgan makonim – goʻzal Qipchogʻim.

Daryo ikki yoni toʻrangʻil toʻqay,

Garmsel oʻtolmas, sof havoga boy.

Dillarga zavq berar, soʻlimgina joy,

Tugʻilgan makonim – goʻzal Qipchogʻim.

Yetti xazinaning bari shu yerda,

Rizqi-roʻzimiz ham bizning shu yerda.

Hammasin sanashga ojizman tilda,

Tugʻilgan makonim – goʻzal Qipchogʻim.

Daryo toshqiniga dosh bera olding,

Bosqinchi yovlardan sen omon qolding.

Oʻtmishing eslab, men oʻylarga toldim,

Tuprogʻi toʻtiyo, qoʻhlik qishlogʻim.

Daryoni koʻrgansiz, Jayxun atalmish,

Toʻqayni bilasiz, qadimdan qolmish.

Mashaqqat boʻlsa-da, bularni asrash,

Burchimiz-ku avlodga toʻla yetkazish.

Oʻzim bilan olib ketarman endi...

Yuragimga bosib, yozgan xatingni,

Tuni bilan takrorladim otingni.

Senga boʻlgan ishq-u muhabbatimni,

Oʻzim bilan olib ketarman endi.

Muhabbat deganing oʻchmas choʻgʻ ekan,

Yoshlikning davroni qaytmas, shoʻx ekan.

Sening bilan boʻlish menga yoʻq ekan,

Armonimni olib ketarman endi.

Taqdiri azaldan qochgan qutulmas,

Vijdoning pok boʻlsa, tiling tutilmas.

Muhabbat dardidan Nuriy qutilmas,

Bu dardimni olib ketarman endi.

TOʻGʻRI YOʻL IZLAB...

Anjomsiz chiqibman yoʻlga men, shoshib,

Duch kelgan toʻsiqdan oʻtolmay, oshib.

Ortga qaytmasam-da, lekin adashib,

Koʻp mashaqqat chekdim, boʻlib sargardon.

Yoʻl azobin yoʻlda yurganlar bilar,

Yoʻlovchilar koʻpdir, ammo u kimlar?

Ajratolmay doʻstmi yoki gʻanimlar,

Yoʻl topolmay, boʻldim hayron, yoronlar.

Anjomsiz yoʻl yurmak boʻldi dardisar,

Avvalgi xatolar boʻlmasin takror.

Aniq bildim, menga ilm-u irfondir,

Ilmli yoʻlda hech qoqilmas bekor.

Nuraddin RAHIMOV,

Qipchoq qishlogʻi.