VATANGA XUŞ KELGAN OYDIN YÖL – EPK VA ISTIQLOL AYYoMI QUTLUĞ BÖLSIN!

Yöl azobini, masʼuliyatini va gaştini ham yölovçi biladi, köngillar his qiladi. Yölovçi kim? Yölovçi – biz, xalq! U to manziliga yetgunça oldinga intilaveradi. Surinib-surinib, maşaqqatlar azobini çekib, goh yiqilib, goh turib talpinaveradi. Qayerga? Quyoş nurlari porlab köringan  közlagan manziliga! Bu manzilga yetiş orzusi taqdir yoziğimidi? Balki... Balki bu orzu xalqimizning könglidan boşlangandir?

Ha, şunday edi, azizlar. Quyoş nurlari ila nurafşon manzil – mustaqillik tomon eltuvçi yöl xalqimizning könglidan boşlangani rost! Köngillar qaramlik kişanlarini yançib taşlaşga intildi, hurlik, erk istagan dillar birlaşdi. Elim, yurtim, degan kökraklar qalqon böldi mustaqillik manziliga eltuvçi yöl azoblariga. Erk istagan köngillardan boşlangan bu yöllarda qurbonlar berdi xalq. Fisq, tuhmat, ğarazli niyatlar bolalab yotgan pistirmalarni, tuzoqlarni yorib ötdi yovqur yuraklar. 28-yil avvalgi Özbekiston xalqi hayotiga, dalalariga, şahar-u yovonlariga, toğ-u qirlariga ildiz otgan illatlarni bir-bir sanang-a! Yuraklardagi yaralar yangilanadi... millatçilik uruğini soçmoqqa intilgan ğarazgöylar, har zarrasi oltinga teng Vatan tuproğiga xoinlik qilmoqqa şaylangan vatanfuruşlar, xalqni bor budidan ayirmoqqa intilgan mulkparastlar... Ularning  yölini tösib çiqmoqqa şaylangan xalqqa yetkazilgan ziyon-zahmatlardan yelkalar yağir bölmadimi?

Bu adolatsizliklarga köngillardan boşlangan hurlik yöli çek qöydi! Ana şu ezgu Istiqlol yöli Vatanga xuş lahzalarni ato etdi. Bu – siyosatda, iqtisodiyotda, ijtimoiy hayotda yaqqol namoyon böldi. Xalqimiz hayotini tubdan özgartirib yuborgan islohotlar, içki va taşqi siyosat sohasidagi rivojlaniş tamoyillari har bir inson hayotiga ziynat bağişladi.

Azizlar, Vatanda tong otayotgan lahzalarni heç kuzatganmisiz? Oqşomlarni-çi? Osmon bulutlardan xalos bölib, samoda quyoş porlagan damlarga bir nigoh taşlang-a! Nimalarni kördingiz?

– Osudalikni! Oqşomlarda butun oila jam bölgan dasturxonlari noz-neʼmatlarga töla tökin xonadonlarni! Vatan zamini bilan quyoş nurlari qorişgan fasllardagi otaşin haroratni!

Ona Yurt böylab yayov kezing. Darvozalari lang oçiq xonadonlar ostonasidan mahallaga ilk qadam qöyib, kunni şodon qarşilayotgan bolajonlarning yuz-u közida hayrat va hayajon oftobi porlaydi. U kenglikni – uluğlikni va demakki, Vatanni kaşf etayotir. Uning könglida Istiqlolning uluğ manzillari – yorqin kelajak tomon intiliş istagi uyğonayotir. Istiqlol va kelajakni tutaştirgan yöl oçilayotir uning könglida! Bu yölning ufqi yorqin. Toki, xalqimiz, yuz-u közlarida hayrat va hayajon oftobi porlab turgan avlodlar basalomat ekan, Vatanda Istiqlol quyoşi mangu nur soçaveradi.

Vatan osmonidan to zamin qadar,
Nur yöli töşalgan, yorqin, çaroğon.
Yuraklar bir hisdan hapriqib ketar,
Faroğat qöynida har şahru yovon.
Öşal nur yölidan oq tonglar kelar,
Oppoq orzularga çulğanar Vatan.
Elim, yurtim degan ahil millatlar
Öşal nur yölida mangu birlaşgan.
Bu yöl köngillardan boşlangan asli,
Tabarruk aylagay Istiqlol nasli!

Pobiya YÖLDOŞEVA.