INSONNING QANDAYLIGI EL BOŞIGA TAŞVIŞ TUŞGANIDA BILINADI
Inson Alloh tomonidan şunday gözal xilqat qilib yaratilganki, uning taʼrifini keltirmoqqa til ojizlik qiladi. Insonning imkoniyatlari, aql-zakovati, mehr-şafoati va oqibati naqadar tahsinga munosib. Lekin bu fazilatlar hamma insonlarga ham xosmi? Gap mana şunda, azizlar.
Koronavirus pandemiyasi butun dunyoni qamrab ola boşlagaç, uning şarpasi Özbekistonimizga ham kirib keldi. Kimdir vahimaga tuşdi, kimdir öziga, xalqiga ğamxörlik qilayotgan Prezidentimizga işondi, imonda sobit bölib, şukrona qildi, kun-u tun Allohdan najot söradi. Lekin ayrim toifa insonlar insof, imon, diyonatni unutib, biri olib sotarlik qilsa, yana biri firibgarlik yöliga ötdi. Şuni aytsalar kerak-da,el boşiga iş tuşsa, elim, deganlar saylanadi, deb.
Haqiqatan ham elim, degan mardlar bugun maydonda. Özbekiston Soğliqni saqlaş vazirligi huzuridagi “Mehr-şafqat va salomatlik” jamoat fondiga ana şunday mard-u maydon saxovatpeşa insonlar tomonidan bir kunda 5 mlrd. söm mablağ yiğilganini eşitib, xalqimizning bu insoniy xislatidan közlarimga yoş keldi.
18-martdan boşlab, barça talaba-yoşlarga taʼtil berildi. OTMlar, maktablar, hatto masjidlar yopildi. Qaçon yurtimizda öquv dargohlari yopilgan? Qaçon masjidlar yopilgan? Bugun uyimiz – darsxona, uyimiz – masjid, onalarimiz, pir-u badavlatlarimiz joynamozga közda yoş bilan boş qöymoqdalar. Nima uçun? Allohdan elga, xalqqa najot sörab!
Qizlarim Toşkent şahrida, oliygohda öqişadi. Men ham ular uçun duoda böldim. Toşkentdan eson-omon bağrimizga qaytişini tiladim. Ming şukr, ular hozir oilam bağrida soğ-salomat. Lekin talabalarga taʼtil berilgan kunlari ularning Manğit şahriga qaytişlari qançalik qiyin keçganini eslasam, yuragim oğriydi. Har kuni televizor orqali Xorazm va Qoraqalpoğistondan taşqari barça viloyatlardan Toşkentga kelib taʼlim olayotgan talabalarni yurtdoş-hamqişloqlari, hatto viloyatlar mutasaddilari taşabbus körsatişib, uylariga bepul yetkazib qöyişdi. Qiyin vaziyatda buyam bir mardlik, jasorat. Lekin bizning manğitlik kirakaşlardan biron bir insoflisi çiqib:
- Hay, birodarlar, kelinglar, yöl haqini kötarmaylik, avvalgiday 150 ming sömdan olaveraylik, - deyişmadi.
Aksinça, bir kunda 150 ming sömlik yöl haqini 450 ming sömga, keyinçalik 800 ming sömga kötarişdi. Ikki-uç emas, 5 baravardan ham oşirib yuborişdi “uçar” kirakaşlar. Bunday holatni Manğit-Nukus, Manğit-Urganç yönalişlarida ham kuzatdik. Ayrim talabalar bir qadam joydagi Nukus şahridan 50-60 ming söm bilan qaytişdi öşa kunlari. Sal insof ham kerak-da, kelib-kelib talabaning çöntagiga köz tikasanmi, nomard, deging keladi.
Bu kunlar bir sinov, azizlar. Baʼzan öylab qolaman: pulni quvib kim özini bozorga urdi, keça-kunduz tinmay uzoq şaharlarga mol uçun qatnadi, oilani, bola-çaqasini yaqinlariga taşlab, faqat pul topişning izmida bölgan insonlar son-sanoqsiz. Alloh sinov yuborib, odamlarni oilasi bağriga qaytardimikan?
Ança yillar oldin 2-sinf öquvçilariga rus tilidan dars ötdim. “Moya semya” (“Mening oilam”) mavzusida bayon yozişni uyga vazifa qilib topşirdim. Şunda jajji bolajonlar oilasi haqida taniştiriş asnosida “dadam, onam Qozoğistonda yoki Rossiyada işlaşadi” deb yozişgandi. Ular buvi, bobo yoki amma-xolalarinikida qolişgandi. Bu juda açinardi holat. Bolalar mehrga zor ösişayotgandi. Öşa öquvçilarimning köpçiligi ota-onasiga mehrsiz ekanligini eslasam, Alloh biz kattalarni jazolayotgani yöqmikan, deb öylayman.
Bugun hammamiz uydamiz. Bir dasturxon atrofida, ota bolaning, bola ota-onasining köziga, yuziga boqib, biri-birining mehr taftini his etib, sabr qilib kunlarni ötkazayapmiz. Insof bilan aytganda, Allohning imtihonidan ötayotirmiz. Bu sinovli kunlar hali ortda qoladi, yana bir-birimizga quçoq oçib bayramlar, töy-tomoşalarga jamlaşib çiqamiz. Mamlakatimizning iqtisodiy barqarorligini taʼminlaşga öz hissamizni qöşamiz.
Istagim şuki, ayni oğir vaziyatlarda bir-birimizga yelkadoş bölib, har qaçongidan ham mehrliroq, imonli, diyonatli bölaylik. Hukumatimiz tomonidan qöyilayotgan taʼqiqlarga eʼtiborli bölib, karantin qoidalariga amal qilaylik, azizlar. Uyda qolib, biz uçun, aziz farzandlarimiz kelajagi uçun tun-u kun fidoyilik qilayotgan, ayni paytda işda bölgan şifokorlar, baʼzi soha xodimlarini qöllab-quvvatlaylik!
Nasiba AHMEDOVA, 36-sonli maktab öqituvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶