YuRTIM, ISTIQLOLING MANGU BÖLSIN!
Ötayotgan har bir kunimiz bizni mamlakatimiz mustaqilligining 26 yilligi nişonlanadigan qutluğ sanaga yaqinlaştirmoqda. Bayram oldidan har bir yurtdoşimiz könglida bugungiday dorilomon kunlarga şukronalik jöş urayotgani, yaqin ötmişimiz va bugunimizning farqi, istiqlolning maʼno-mazmuni va mohiyati haqidagi fikrlar keçayotgani şubhasiz.
Keça va bugun... Ularning orasidagi farq şu qadar ulkan va katta. Birgina voqeani aytay: 1987-yilning köklami edi öşanda. Tumanimiz matbuoti asosçilaridan biri, taniqli jurnalist va ijodkor, Ikkinçi jahon uruşi faxriysi, benazir ustozimiz Sobir Yusupov vafot etdi. Yoşi uluğ bölsa-da, hatto yoşlarga ham yöl beradigan kamtarin, bosiq va mehribon ustozimizning janozasidamiz. Tumonat odam. Hovlisi atrofiga odam siğmaydi, erkaklar köçada ança joygaça yoyilib turibdi.
Belgilangan vaqt bölib qoldi. Biroq negadir marhumni qabristonga olib ketişmasdi. Hamma hayron. Olomon orasida piçir-piçir boşlandi. Otamizday aziz bölib qolgan odamning vafotidan butun jamoamiz qayğuda, gap-sözlarga parvosiz ötirgan bölsak-da, teşik quloq eşitaverarkan, tuman rahbariyatidan kelganlar marhumni janozasiz, miting ötkazib, sönggi yölga kuzatmoqçi ekanini angladik.
Şu daqiqalarda hatto mening ham yuragim töxtab qolayotgandek böldi. Şunday hokisor, kamtarin va bebaho bir ijodkorning sönggi yölga şu tarzda kuzatilişi juda dahşat edi...
Yaratganga beadad şukronalar bölsinki, sobiq tuzum islom dinimizni, milliy urf-odatlarimizni qançalik qattiq taʼqiqlamasin, baribir xalqni eʼtiqodidan qaytara olmadi. Qaytara olmaganining bir dalili şuki, elat keksalari şunday tabarruk insonni janozasiz kömmaymiz, deb rahbarlarga qatʼiy qarşi çiqib, miting ötkaziş uçun tayyorlangan maydonçaga bormaymiz, deb turib olişibdi. Nuroniy, tabarruk otaxonlarning jurʼatidan, odamgarçiligidan örgilay, rahbarlar köpçilik olomonga bas kela olmasligini sezganmi, harqalay mayyitga janoza öqilişiga, biroq bu işni hovli içkarida qilişga izn berişibdi. Şunday böldi ham.
Bunday voqealar keyinçalik ham avj olgan edi.
Şular haqida öylar ekanman, xöş, tiriklarning qadr-qimmati, insonligi qay darajada qadrlanar edi, degan öy xayolimga keladi. Köz öngimda hali bolalikdan ötib ulgurmay, 5-sinf öquvçisi ekanimizdan-oq, uç-tört oylab dalada diydirab (axir u vaqtlarda ust-boşimiz ham yupun edi-da) paxta, kösak terganlarimiz, yozning jaziramasida ğözalarni ötoq qilganlarimiz jonlanadi.
Men-ku mustabid tuzumning oxirgi öttiz yilça davriga guvohman. Köpni körgan keksalarning xotiralarini tinglasangiz, goh işonasiz, goh könglingizga "nahotki”, degan savol keladi.
Qoraqalpoğistonda xizmat körsatgan madaniyat xodimi, uzoq yillar tumanda şu sohaga rahbarlik qilgan bir fidoyi inson, mehnat faxriysi Gulmirza Nurmatov hikoyasi:
– 1966-yil madaniyat texnikumini tugatib, avval "Uçqun” ansamblida, keyin 1968-yilda oçilgan, tumanimizdagi sobiq Strelkov nomli maktab binosida faoliyat yuritayotgan Bolalar musiqa va sanʼat maktabida işladim. Biz uçun birgina xona ajratilgan, unda bor-yöği tört kişi işlar edik. Şaroit şunday bölişiga qaramay, sanʼatga qiziquvçi yoşlar köp, qölimizdan kelganiça işlayverardik.
Şunday kunlarning birida ittifoq Oliy Kengaşiga saylov ötkaziladigan böldi. Bizning tumanimizdan körsatilgan nomzodning saylovoldi uçraşuvida yiğilişni boşqarayotgan respublika rahbariyati vakili "nomzodga kimda, qanday savol, takliflar bor?”, deb söradi. Men yoşligimga borib, bu gapni çin deb öylab, örtaga çiqdim-da, özimizning qanday şaroitda işlayotganimizni aytib, iqtidorli bolalar köp, ularga eʼtibor beriş, musiqa maktabi uçun maxsus bino quriş kerak, dedim jöşib. Nomzod eʼtibor qaratişga vaʼda berdi. Eng qiziği yiğiliş tugaganidan söng boşlandi. Avval raykom, rayispolkom, komsomol komiteti navbatma-navbat çaqirib, sen kimsan, musiqaga qiziquvçi bolalar bilan nima işing bor, tuman bolalarini qayğuradigan biz turibmiz-ku, senga nima, deb rosa azob berişdi, tilingni tiyib yurmasang... deya pöpisa ham qilişdi.
Deputatlikka nomzodga taklif aytib, mening rahbarlarga talanganim qoldi, xolos, heç narsa özgargani yöq.
Könglimda bir oğriq bilan taniqli madaniyat xodimidan eşitganlarimni qoğozga tuşirar ekanman, xayolimga kelgan "bugung-çi, bugun inson qadri qay darajada?” degan savolning özidan könglim yorişib ketdi.
Ha, aziz zamondoş! Bugun biron bir taklif yo savol bilan murojaat qilsak, heç bir kimsa bizga tanbeh bermaydi. Aksinça, könglimizda nima gaplar borligini biliş uçun, turmuşimizni yanada obod va farovon qilmoq uçun eşikma-eşik yurt boşçilari, hatto Muhtaram Yurtboşimizning özlari ham xalq bilan muloqot qilmoqdalar, xalqning muammolarini tinglab, yeçimiga amaliy yordam bermoqdalar, turmuşidan rozi qilmoqdalar.
Ayniqsa, yoşlarni iş bilan taʼminlaş, har bir oilaning farovon yaşaşi, bolalardan tortib, yoşi uluğ nuroniylarning ham elda aziz tutilayotgani barçamizning könglimizni faxr-iftixorga töldiradi.
Hozir yurtimizning qay göşasini kezmang, biri-biridan obod, körkam. Yangi oilalar, ehtiyojmand oilalar ahvoli eʼtiborga olingan holda qurilayotgan ixçam, şinam hovli-joylar, xizmat körcatiş obʼektlari qişloqlarimizning körkiga-körk qöşayapti. Taʼlim maskanlaridagi yaratilgan şaroitlar...
Eng muhimi, tinç va osuda ötayotgan har bir kunimizda albatta, biror yaqinimizning yo döst-birodarlarimizning töyiga aytişadi. Bu el maʼmurligining, farovonligining közgusi emasmi? Axir tinçlik, osoyiştalik bor joydagina töy-tantana bölişi hammamizga ayon-ku!
Şu yil 27-iyun kuni mamlakatimiz Prezidentining "Özbekiston Respublikasi davlat mustaqilligining yigirma olti yillik bayramiga tayyorgarlik köriş va uni ötkaziş töğrisida”gi qarori qabul qilindi. Qarorni qayta-qayta öqidim. Va angladimki, yurtimizning bayramlari orasida, nişonlanadigan qutluğ sanalari orasida istiqlol bayramining maʼno-mazmuni juda özgaça. Özbek xalqiga öz yurtiga özi beklikni qaytarib bergan, qaddini tiklab, qadrini oşirgan, asriy orzu-armonlarini röyobga çiqargan bu qutluğ kunning hayotimizda yangi sahifa oçgani rost.
"Fidoying bölgaymiz seni, Özbekiston!”.
Bu şior har bir yurtdoşimizning qalbida aks-sado bermoqda, ozod va obod Vatanimizga mehrini yanada oşirmoqda.
Şularni öylarkanman, qalbim tölib, ilohim istiqlolimiz mangu bölsin, deya sidqidildan tiladim.
Oygul RAJABOVA.
(Foto - http://ijod.uz)

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶