50-yildan keyingi diydor va yoşlik xotiralari

Vaqt şiddati va tirikçilik taşvişlari inson hayotida köp narsalarni özgartiradi. Ammo yoşlik xotiralari, ayniqsa maktab davri bilan boğliq xotiralar qalbda abadiy muhrlanib qoladi. U insonni ötmişga yetaklab, öşa beğubor davrlarni yana bir bor his etiş imkonini beradi.

19-iyul sanasi Amudaryo tumanining Bobur nomli ovulidagi 6-sonli, sobiq Maksim Gorkiy nomli maktabning 1975-yilgi bitiruvçilari uçun ham xuddi şunday unutilmas kun böldi. Ular oradan yarim asr – 50-yil ötib, yana özlari tahsil olgan jonajon maktabi binosida jam bölişdi. Bu uçraşuv nafaqat ötgan kunlarni yodga oliş, balki döstlik riştalarini mustahkamlaş, ustozlarga bölgan çuqur hurmatni va sinfdoşlarga nisbatan çeksiz soğinç tuyğularini namoyon etişda muhim vosita böldi. Diydorlaşuv onlari har bir iştirokçining qalbida çuqur iz qoldirdi va ularga yoşlikning eng gözal damlarini qaytadan his etiş imkonini berdi.

Sinfdoşlar uçraşuvi maktab hovlisidan boşlandi. Tengdoşlar bir paytlar özlari bilim olgan sinf xonalariga kirib, öquvçilik yillariga qaytgandek bölişdi. Har bir burçak, har bir devor ularga öşa davrlarni eslatib, yuraklarida iliq tuyğular uyğotdi. Maktab partalari, sinf doskasi, devorlardagi rasmlar – barçasi ularni olis ötmiş tomon çorladi. Şu sabab bölsa kerak, sinfdoşlarning közlarida quvonç yoşlari, yuzlarda tabassum va qalblarda çeksiz şukronalik tuyğulari aks etdi.

Sinfdoşlar özlariga taʼlim-tarbiya bergan, hayot yölida töğri yönaliş körsatgan maktabning sobiq direktori, marhum Sobir Ğoipov, öqituvçilari Jumaboy Şomurotov, Qidirboy Janisbayev, Sağinboy Jumaboyev, Sobir Saparniyozov, Şomurod Qöçqorov, Bika Ismoilova, Örozbika Davlatboyevalarni iliq xotiralar bilan yodga olişdi. Ularning nomlarini tilga olar ekanlar, har bir sinfdoşning köz öngida aziz ustozlarining muborak siymosi gavdalandi. Bu xotiralar ularning qalbida abadiy yaşaydi va ustozlarning mehnati heç qaçon unutilmaydi.

Uçraşuvga nuroniy yoşida keksalik gaştini surayotgan ustozlari Qodir Qutliboyev, Qöçqor Rahimov, Gulora Rahimovalar ham taklif etildi. Sinfdoşlar ularning duolarini olib, maktab davridagi öquvçilik yillarini birgalikda esladilar. Ustozlarning har bir sözi, har bir nasihati sinfdoşlar uçun maʼnaviy ozuqa böldi, ularning hikoyalari, hazil-mutoyibalari qalblarni yoritdi. Bunday diydorlaşuvlar ötmiş va bugungi kun örtasida köprik vazifasini ötab, avlodlar örtasidagi uzviylikni taʼminlaydi.

Afsuski, 1975-yilda maktabni tamomlagan 74 nafar öquvçidan bugungi kunda 21 nafari oramizda yöq. Ularning xotirasi ham sinfdoşlar qalbida mangu yaşaydi. Uçraşuv davomida Qurʼon tilovat qilinib, ötganlarning porloq xotiralari yod etildi.

Tadbirning davomi Jumurtov ovulidagi çoyxonalardan birida davom etdi. U yerda sinfdoşlar yanada erkin muhitda suhbatlaşib, bir-birlarining hayotlaridagi yangiliklar bilan örtoqlaşdilar. Öyin-kulgu va raqslar uzoq davom etib, sinfdoşlar diydor onlarining esda qolarli ötişiga yordam berdi. Hayot, döstlik va birdamlik haqida yangragan kuy-qöşiqlar, şöx raqslar uçraşuvga yanada fayz bağişladi.

50-yildan keyingi diydor onlari bolalik, ösmirlik va yoşlik yillarini birlikga ötkazgan, bugun har biri nuroniy otaxon va onaxon bölib, farzandlari, nevara-çevaralari qurşovida yaşayotgan sinfdoşlarga çeksiz ruhiy va maʼnaviy quvvat bağişladi.

Sinfdoşlar uçraşuvni taşkil qilgan döstlari Örolboy Rahimov, Tajimurod Ötaboyev, Sotimboy Samandarov, Şarifa Sadaddinova va Jumaboy Tajiboyevlarga çuqur minnatdorçilik bildirdilar.

Çindan ham, maktab – bu şunçaki bilim maskani emas, balki insonning şaxs sifatida şakllanişida muhim rol öynaydigan, unga hayotda öz örnini topişga yordam beradigan, bir umrlik döstlar orttirişga zamin yaratadigan muqaddas dargohdir. Bu uçraşuv ham maktabning inson hayotidagi örni qançalik beqiyos ekanligini yana bir bor isbotladi.