50 йилдан кейинги дийдор ва ёшлик хотиралари

Вақт шиддати ва тирикчилик ташвишлари инсон ҳаётида кўп нарсаларни ўзгартиради. Аммо ёшлик хотиралари, айниқса мактаб даври билан боғлиқ хотиралар қалбда абадий муҳрланиб қолади. У инсонни ўтмишга етаклаб, ўша беғубор даврларни яна бир бор ҳис этиш имконини беради.

19 июль санаси Амударё туманининг Бобур номли овулидаги 6-сонли, собиқ Максим Горький номли мактабнинг 1975 йилги битирувчилари учун ҳам худди шундай унутилмас кун бўлди. Улар орадан ярим аср – 50 йил ўтиб, яна ўзлари таҳсил олган жонажон мактаби биносида жам бўлишди. Бу учрашув нафақат ўтган кунларни ёдга олиш, балки дўстлик ришталарини мустаҳкамлаш, устозларга бўлган чуқур ҳурматни ва синфдошларга нисбатан чексиз соғинч туйғуларини намоён этишда муҳим восита бўлди. Дийдорлашув онлари ҳар бир иштирокчининг қалбида чуқур из қолдирди ва уларга ёшликнинг энг гўзал дамларини қайтадан ҳис этиш имконини берди.

Синфдошлар учрашуви мактаб ҳовлисидан бошланди. Тенгдошлар бир пайтлар ўзлари билим олган синф хоналарига кириб, ўқувчилик йилларига қайтгандек бўлишди. Ҳар бир бурчак, ҳар бир девор уларга ўша даврларни эслатиб, юракларида илиқ туйғулар уйғотди. Мактаб парталари, синф доскаси, деворлардаги расмлар – барчаси уларни олис ўтмиш томон чорлади. Шу сабаб бўлса керак, синфдошларнинг кўзларида қувонч ёшлари, юзларда табассум ва қалбларда чексиз шукроналик туйғулари акс этди.

Синфдошлар ўзларига таълим-тарбия берган, ҳаёт йўлида тўғри йўналиш кўрсатган мактабнинг собиқ директори, марҳум Собир Ғоипов, ўқитувчилари Жумабой Шомуротов, Қидирбой Жанисбаев, Сағинбой Жумабоев, Собир Сапарниёзов, Шомурод Қўчқоров, Бика Исмоилова, Ўрозбика Давлатбоеваларни илиқ хотиралар билан ёдга олишди. Уларнинг номларини тилга олар эканлар, ҳар бир синфдошнинг кўз ўнгида азиз устозларининг муборак сиймоси гавдаланди. Бу хотиралар уларнинг қалбида абадий яшайди ва устозларнинг меҳнати ҳеч қачон унутилмайди.

Учрашувга нуроний ёшида кексалик гаштини сураётган устозлари Қодир Қутлибоев, Қўчқор Раҳимов, Гулора Раҳимовалар ҳам таклиф этилди. Синфдошлар уларнинг дуоларини олиб, мактаб давридаги ўқувчилик йилларини биргаликда эсладилар. Устозларнинг ҳар бир сўзи, ҳар бир насиҳати синфдошлар учун маънавий озуқа бўлди, уларнинг ҳикоялари, ҳазил-мутойибалари қалбларни ёритди. Бундай дийдорлашувлар ўтмиш ва бугунги кун ўртасида кўприк вазифасини ўтаб, авлодлар ўртасидаги узвийликни таъминлайди.

Афсуски, 1975 йилда мактабни тамомлаган 74 нафар ўқувчидан бугунги кунда 21 нафари орамизда йўқ. Уларнинг хотираси ҳам синфдошлар қалбида мангу яшайди. Учрашув давомида Қуръон тиловат қилиниб, ўтганларнинг порлоқ хотиралари ёд этилди.

Тадбирнинг давоми Жумуртов овулидаги чойхоналардан бирида давом этди. У ерда синфдошлар янада эркин муҳитда суҳбатлашиб, бир-бирларининг ҳаётларидаги янгиликлар билан ўртоқлашдилар. Ўйин-кулгу ва рақслар узоқ давом этиб, синфдошлар дийдор онларининг эсда қоларли ўтишига ёрдам берди. Ҳаёт, дўстлик ва бирдамлик ҳақида янграган куй-қўшиқлар, шўх рақслар учрашувга янада файз бағишлади.

50 йилдан кейинги дийдор онлари болалик, ўсмирлик ва ёшлик йилларини бирликга ўтказган, бугун ҳар бири нуроний отахон ва онахон бўлиб, фарзандлари, невара-чеваралари қуршовида яшаётган синфдошларга чексиз руҳий ва маънавий қувват бағишлади.

Синфдошлар учрашувни ташкил қилган дўстлари Ўролбой Раҳимов, Тажимурод Ўтабоев, Сотимбой Самандаров, Шарифа Сададдинова ва Жумабой Тажибоевларга чуқур миннатдорчилик билдирдилар.

Чиндан ҳам, мактаб – бу шунчаки билим маскани эмас, балки инсоннинг шахс сифатида шаклланишида муҳим роль ўйнайдиган, унга ҳаётда ўз ўрнини топишга ёрдам берадиган, бир умрлик дўстлар орттиришга замин яратадиган муқаддас даргоҳдир. Бу учрашув ҳам мактабнинг инсон ҳаётидаги ўрни қанчалик беқиёс эканлигини яна бир бор исботлади.