Наврўз келмай қолмасин!

Ўрик гули – баёти,
Толмас қушлар қаноти,
Севишганлар нажоти –
Вафо келмай қолмасин!

Тутун тўлган ҳавога,
Сунъий оҳанг навода,
“Қийур-қийур”самода
Турна келмай қолмасин.

Қоғоз гуллар серобдай,
Чин ишқ, меҳр саробдай,
Лаққа, суван камёбдай,
Бакра келмай қолмасин.

Қирилмаган бўлсайди,
Кўкқарға, ғоз келсайди,
Неварам ҳам кўрсайди,
Жайрон келмай қолмасин.

Асранг бошдан – оёғин:
Осмон, Уммон, кўл, тоғин,
Калон Минор маёғи –
Лайлак келмай қолмасин.

Қумриларни жеркитманг,
Қалб айвонин беркитманг,
Қалдирғочни ҳуркитманг –
Тамом, келмай қолмасин!

Қаранг, ҳидлар амаки,
Гулмас – шароб, тамаки,
Куй-созлар ҳам қалбаки,
Мақом келмай қолмасин.

Кўнглим, мағрурсан, бироқ
Гина-кекдан бўл йироқ,
Бир-бирига эт-тирноқ –
Жигар келмай қолмасин.

Эгалланг илм – чироқни,
Жон деб очинг  қучоқни,
Читманг қош-у қабоқни,
Меҳмон келмай қолмасин.

Дилга дуруд, санолар,
Тилга шукур, дуолар,
Минг бир дардга даволар,
Шифо келмай қолмасин.

Шулар бари келсин-эй,
Олам гулга тўлсин-эй,
Ҳамма бахтли бўлсин-эй,
Омад келмай қолмасин!

Муроди ҳар одамнинг,
Қутлуғ бўлсин қадами,
Элнинг ойдин байрами –
Наврўз келмай қолмасин!

Турсунбой Абдуллаев.