Жайхун илҳомлари

Узатилаётган қизга

Кетмоқдасан уйинг ташлаб,

Ота-онанг кўзин ёшлаб.

Тақдирингга шу ёзилган,

Муҳр бўлиб хўп босилган.

Қандай эрур янги уйинг,

Шу ҳақдадир фикр-у ўйинг.

Кетгайсан-ей ташлаб томир,

Эшилиб юр, мисли хамир.

Ортда қолди эркалигинг,

Укангларга серкалигинг.

Келин ўрни мудом пастда,

Ўхшайдурсан гоҳ чўп-хасга.

Бекачларинг бўлса агар,

Синашарлар ҳар тонг-саҳар,

Тенгдошлардан олиб ўгит,

Тўй кечаси куёв йигит,

“Сиз”ни қўйиб, “сен” деяр,

“Хўжайининг мен” деяр.

Қайнонангда таъна гап кўп,

Топишмоқли маъно гап кўп.

Тил учида дейди: “қизим,

Икки қилма айтган сўзим”.

Биз ҳам келин бўлганмиз, дер,

Яшнаб ҳамда сўлганмиз дер.

Осон эмас бўлмоқ маъқул,

Кутгил доим, пичинг, ақл.

Қайнотанг ҳам ғалат одам,

Айтганимда йўқдир хатом.

Гоҳ-гоҳида айниб турар,

Дашном берар, ҳам дўқ урар.

Хуллас, келин бўлмоқ қийин,

Баъзан баҳонг тўқсон тийин.

Шу тахлитда кунлар ўтиб,

Жим юролсанг чиққунг ютиб,

Униб-ўссанг шудир бахтинг,

Оналигинг – олтин тахтинг.

Улғайишиб соя бўлар,

Суянмоққа қоя бўлар.

Кўкрагингга тегар офтоб,

Юришарлар сени мақтаб.

Ором олар асабларинг,

Унутилиб азобларинг.

Эсда тутгил шуни зинҳор,

Бундай қисмат аёлда бор.

Шундай бўлган, қолар абад,

Ой ўн беши ёруғ, албат.

Насиҳат шу: сабрли бўл,

Тилинг эмас, югурсин қўл.

Эринмасдан этсанг хизмат,

Топадурсан ҳар он иззат.

Мақтов, олқиш сеникидир,

Қуруқ раҳмат меникидир.

Саъдулла ХЎЖАНИЁЗОВ, фахрий журналист.

 

АРМОНСИЗ ҚИЗ

(Узатилаётган қизга)

Дугона, дўстига сўзи ботмаса,

Ишонган ёридан жафо тотмаса,

Чиқони бир куни сирин сотмаса,

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам?!

 

Этагин ўпсалар гуллар сўқмоқда,

Йигитлар тўлғонса ишқий қийноқда,

Ака тоғдек турса керакли чоғда –

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам!?

 

Тўйида бахт тутса ич-у ташини,

Онаси ардоқлаб артса ёшини,

Отанинг кўксига қўйса бошини

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам!?

 

Тезда кечирсалар бўлса хатоси,

Айланиб-ўргилса, сингил – опаси,

“Ўзимнинг қизим!” деб турса отаси,

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам!?

 

Баҳорда этса гул сармаст димоғин,

Йигитлар туш кўрса лола ёноғин,

Мураббий онадек очса қучоғин,

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам!?

 

Она каби билса,севса элини,

Хизматга шай турса сириб белини,

Момолар истаса қилмоқ келини,

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам!?

 

Ё РАББИЙ! Жаннатнинг меваси – Удир!

Шеъримнинг ғайбона эгаси – Удир!

Саломчининг орзу-ҳаваси – Удир!

Армони бормикан, шундай қизнинг ҳам!?

Турсунбой АБДУЛЛАЕВ.

 

Янги йил тонгида

Яна мамлакатнинг бир тонги отди,

Қанча “хайр” ўтди, бошланди “салом”.

Тириклик шукрига қўшилар яна,

Тонгда яқинлардан келган ҳар пайғом.

 

“Омад олиб келсин янги йилимиз”,

Уйғонар шу ният билан одамлар.

Ҳар кимни шу тонгда кўнглига олган,

Зафарларга элтсин босган қадамлар.

 

Қандай эл бўлса-да, эртаси порлоқ

Агар қўлласа ёш авлодларини.

Марра бизникидир тарбия қилсак

Юртнинг Алпомиш-у Фарҳодларини.

 

Халқимиз соғлиги бўлсин мустаҳкам,

“Соғ танда – соғ ақл” дейдилар ахир,

Агарда куч билан ақл бирлашса,

Буюк халқ қудрати бўлади зоҳир.

 

Равон йўл қадрини билганлар учун,

Айнан ушбу кундир шодлик айёми –

Тўқсон йилдан кейин яна бошланди,

Турксиб йўлларининг янги давоми.

 

Кўприк қурилмоқда дарёга жадал,

Раҳбарлар бу ишда кўрсатиб сабот.

Шу сабаб бирлашган иккала элнинг,

Ҳаёти бўлади янада обод.

 

Эзгу ният бўлса ҳамма қалбларда

Қари-ёш – ҳамманинг бахти кулажак.

Албатта, орзулар амалга ошиб,

Баримизни кутар порлоқ келажак!

А.Нафасов.

ЭРТАКЛАРНИ СОҒИНИБ

Эсимда, бир пайтлар дилкаш момолар,

Эринмай ғаройиб эртак айтарди.

Унда ошиқ ёрин, ботир ўз элин,

Ёвлардан қутқариб, енгиб қайтарди.

Беҳисоб бойлигин қизғонган хасис,

Сахийлар олдида мулзам бўларди.

Эзгулик париси доимо ғолиб,

Ёсуман ҳасаддан куйиб ўларди.

Эртакларни тинглаб, яхшилик тилаб,

Улғайдик, у дамлар энди қайтмайди.

Болалар телефон ўйнаб, момолар

Сериалга ишқибоз, эртак айтмайди.

Эртаклар покликка етаклар эди,

Не билсак, барини ростига йўйдик.

Ақлимиз шунчалар ўзиб кетдими,

Нечун эртакларга ишонмай қўйдик.

Тилагим, фарзандлар Ватанни севиб,

Тоҳир ким, Зуҳро ким, билиб яшасин.

Улар ҳар жабҳада фидойи бўлиб,

Ботирларга ҳавас қилиб яшасин.

Улуғлар лоқайд-у, бошқалар бефарқ

Бўлавермай ўйланг эртангингизни.

Момолар, турли хил эрмакни қўйиб,

Болаларга айтинг, эртагингизни.

Ўрозали РЕЙИМОВ.

 

Дуосини ол

Бу дунё роҳатин кўрайин десанг,

Эл ичра ҳурматда юрайин десанг.

Қаддингни тик тутиб турайин десанг,

Аввало отангнинг дуосини ол,

Кейинидан онангнинг ризосини ол!

 

Қулингни сотгин-у қул бўлгин ўзинг,

Ҳамиша хизматин ўзинг қил, ўзинг.

Ширинсуханликда бўлсин ҳар сўзинг,

Аввало отангнинг дуосини ол,

Кейинидан онангнинг ризосини ол!

 

Бир парча этликдан ўстирган сени,

Довулдан, шамолдан асраган сени.

Не бир азобларда ўстирган сени,

Аввало отангнинг дуосини ол,

Кейинидан онангнинг ризосини ол!

 

Ҳадемай қайтади ўзингга билсанг,

Яхшими, ёмонми хизматин қилсанг.

Танангга ўйлаб кўр, ўзингга келсанг,

Аввало отангнинг дуосини ол,

Кейинидан онангнинг ризосини ол!

 

Эй фарзанд! Ҳаммаси Қодир Худодан,

Бу сўзлар меросдир, Одам Атодан.

Сақланиб юргайсан ҳар дам хатодан,

Аввало отангнинг дуосини ол,

Кейинидан онангнинг ризосини ол!

Фарҳод Авезов, Намуна МФЙ.

 

Қиш

Қишда келади уйга,

Қорбобо меҳмон бўлиб.

“Соғ бўлинглар болалар”,

Дейди Қорқизча кулиб.

 

Чуғурлашиб кўчада,

Қорбўронлар ўйнаймиз.

Қизиқарли ўйинлар,

Ўйнашдан тўхтамаймиз.

Ирода БАҲРОМОВА,

76-мактаб ўқувчиси.

 

Шукрона

Дилдан шукур қиламиз,

Озод, ҳур замон учун.

Қувончларга тўламиз.

Осуда осмон учун!

 

Шунчалар бахтиёрмиз,

Ризқ-рўзимиз бутундир.

Ҳалол меҳнатга ёрмиз,

Дастурхонлар  тўкиндир!

Фазилат ЙЎлдОшева, 22-сонли мактаб ўқувчиси.