Jayxun ilhomlari

Iltijo

(giyohvandga)

Shunday boʻldi: yolgʻiz oʻgʻil bir chimdim qora ogʻu uchun bor-budini qimorga tikdi.

Ey oʻgʻil, sizni deb olovlandi jon,

Badanlar ming yamoq, egovlandi jon.

«Yo hayot, yo mamot!» yalovlandi jon,

Lek shu dam isyonga yuz tutdi jahon —

Shu jahon onangiz, biling, ogʻajon!

 

«Bolam», deb koʻylagin yamablar kiydi,

Koʻngil uylaringiz silablar suydi.

Qutlugʻ eshiklarga niyatlar uydi,

Borini «toʻyga», deb tilablar qoʻydi,

Mushfiq onangizni yoʻqlang, ogʻajon!

 

Qiz bolaning koʻngli guldir, aslida,

Ul mehmon, bir sarrin yeldur, aslida.

Ikki chaman aro yoʻldir, aslida,

Oʻshal yoʻlda fido eldir, aslida —

Opa-singlingiz siylang, ogʻajon!

 

Bu dunyo dunyomas, yolgʻonlar uyi,

Soʻngsiz girdoblarda qolganlar uyi,

Yaxshilar sigʻmagan yomonlar uyi.

Suydirib, kuydirgan armonlar uyi —

Bu uylar ichinda kuymang, ogʻajon!

 

Har soʻzni bir bogʻday asrab-avaylab,

Eʼzozlar koʻshkiga ismingiz joylab.

Jigarim, jonim, deb sajdalar aylab,

Siz kelar yoʻllarga koʻnglini boylab

Kutguvchi MEHRNI qiymang, ogʻajon!

 

Vo darigʻ! Kuydingiz bu fano ichra,

Yolgʻonlar burqsigan dud, havo ichra,

Nafs-u makr tolib, bul savdo ichra,

Kuydingiz toʻkilib, bad-balo ichra –

Bolangiz qoniga oʻtmang, ogʻajon!

Robiya YOʻLDOShEVA.

 

Farishtam

Juda jajji qoʻllari,

Koʻzlari va yuzlari.

Murgʻakkina jussali,

Farishtali nabiram.

 

Allohga yetdi nolam,

Yetdim murod-maqsadga.

Iltijolarim qabul

Boʻldi ulugʻ dargohda.

 

Qosh-u kiprik maysadek,

Yuzlari misli oydek.

Yigʻlasa, ogʻrir jonim,

Alla kuylar yuragim.

 

Nevaram — zurriyodim,

Omadli boʻlgin doim.

Gʻam koʻrmasin koʻzlaring,

Sen oʻzing toʻlinoyim.

 

Gulhayo — noming ulugʻ,

Ham tabarruk, ham nozik.

Ismingga loyiq farzand,

Boʻlgin iqboli toʻlugʻ.

Zuhra Ahmedova.

 

Nevaram

Uyimni toʻldiradi,

Qiyqirigʻi, kulgusi.

Kelar menga ergashib

Yonginamda yurgisi.

 

Oʻyinchoqlari bisyor,

Koptok, ayiq, qoʻgʻirchoq.

Buvisi oʻng qoʻliga,

Taqib qoʻygan koʻzmunchoq.

 

Bolaligim eslatar,

Kulib turgan yuzlari.

Oʻzicha zoʻr gapirar,

Chala-chulpa soʻzlari.

 

Boʻlmasa istagani,

Xarxasha qilib qolar.

Xush koʻrib shirinlikni,

Sutiga novvot solar.

 

Qogʻoz, qalamim qoʻymas,

Yozib-chizib tashlaydi.

Sheʼrni oʻzbekchadamas,

Oʻz tilida aytadi.

 

Shirin boʻlmasa muncha,

Farzandimning bolasi.

Kelib erkalatishar,

Amma, xola — hammasi.

 

Nabiram — ovunchogʻim,

Birga oʻynab-kulamiz.

«Zoʻr»dan zoʻr telekanal,

«Bolajon»ni koʻramiz.

 

Ulgʻaysin, boʻlib omon,

Qaygʻu-gʻamni bilmasin.

Boʻlsin yoʻllari ravon,

Nopok yoʻldan yurmasin.

 

Nevaramga sodiq doʻst,

Nomus bilan or boʻlsin.

Jannatmakon yurtimda,

Doim baxtga yor boʻlsin.

 

Hayotda qoqilmasin,

Omadini tilay men.

Avvalo inson boʻlsin,

Faxrlanib yuray men.

Bekbergan TLEUMURADOV, Qipchoq OFY.

 

OSMONNING OHI

Samoga boqaman goh uzun tunlar,

Yulduzlar jimirlab, menga soʻzlaydi.

Surati, siyrati quvnoq yulduzlar,

Maʼyus koʻzlar ila meni chorlaydi.

 

Zaminga xoʻsh aytib uchib ketgandim,

Koinot qaʼridan yerga qaradim.

Boʻy-basti oʻxshagan yer ahli — odam

Siyratin koʻrsatsa, mahzun yigʻladim.

 

Kimningdir boylikdan halovati yoʻq,

Kimningdir koʻziga gʻaribdir dunyo.

Yetimlar faryodi – otilgan bir oʻq,

Osmonni qaqshatar, toʻxtamas goʻyo.

 

Toʻshakka mixlangan nogiron inson,

Bir  lahza quyoshdan bahra olsa bas.

Giyohvand otaning, majruh notavon

Bolasi boʻzlaydi besamar, besas.

 

Kar va koʻr, soqovning, aqli zaifning,

Koʻklarga yetgaydir unsiz naʼrasi.

Qiyomat kunida panoh jannating,

Sen axir Xudoning suygan bandasi.

Odil ShOMURODOV.

 

Olmalar

Suv boʻyida sermeva,

Olma daraxti oʻsar.

Goʻyo oʻynaymiz, deya

Uzilib, suvga tushar.

 

Oqib borar, ariqda,

Galalashib mevalar.

Tutib olmoq qasdida,

Suv yoqalar bolalar.

 

Oqib ketma, olmajon,

Seni yaxshi koʻramiz.

Sen-la bezab dasturxon,

Quvonishib yuramiz.

Marjona Karimboyeva, 71-maktab oʻquvchisi.

 

TARBIYaLI BOʻL, OʻRTOQ

Tarbiyali boʻlsang gar,

Hamma havas qiladi.

Xulqing yomon boʻlsa gar,

Eling yuz oʻgiradi.

 

Agar yaxshi ish qilsang,

«Otangga balli», derlar.

Nokas va qitmir boʻlsang,

Nom, nasabing bulgʻanar.

 

Tarbiyali boʻl, oʻrtoq,

Nomingga gard yuqtirma.

Yaxshi bola boʻl har chogʻ,

Ota-onang choʻkdirma.

Akmal IBROHIMOV,

86-maktab oʻquvchisi.

 

Zerikarli dars

Zerikarli darslardan,

Qochib ketgim kelardi.

Lekin moʻʼjiza kutib,

Sinfda qolgim kelardi.

 

Tashqariga boqdim jim,

Yashillangan toʻrt tomon.

Termulib qoldim bir zum,

Ustoz urishdi yomon:

 

«Jimlik!» deya baqirdi,

Soʻng Jalolni chaqirdi.

«Nega jagʻing tinmaydi,

Sukunatni bilmaydi?»

 

Shamol ham tinay demas,

Quyoshga parvo qilmas.

Xayolan uzoq ketdim,

Borib quyoshga yetdim.

 

Quyoshga yetdim, ammo,

Chiqib qoldi muammo.

Oʻzimga kelib bildim,

Sinf – oʻtirgan joyim.

 

«– Sardor, qani, sen tur-chi,

Menga yuzingni bur-chi.

Ildizmi yo kvadrat?

Savolga javob top-chi!»

 

Oʻylana turib yana,

Fikr keldi xayolga.

Ustozga «ildiz», desam,

Kamiga shapaloq yesam.

 

«Kvadrat, deb qoʻysam-chi,

Yana ikki olsam-chi?»

Ustoz: «boʻlaqol», dedi,

Barnoxon javob berdi.

 

«Toʻgʻri, oʻtir Sardorjon,

Buncha choʻzding bolajon?

Bosmasin hech hayajon,

Tez javob ber har qachon».

 

Baxtim kulib shu zamon,

Ustoz dedi: «Dars tamom!»

Matluba RAJABOVA,

5-maktab oʻquvchisi.

 

Haqiqat

Asragaydir bizni sevgimiz,

Yurakdagi totli mehrimiz.

Ravon boʻlmogʻi-chun yoʻlimiz,

Mehr kerak, oqibat kerak!

 

Yer oʻz mehvari tegrasida,

Aylanib, oy balqishida.

Ahli odam ulgʻayishida,

Mehr kerak, dunyoga, albat!

 

Bu hayotni saqlaguvchi u,

Baxt yoʻliga boshlaguvchi u.

Dunyolarni asraguvchi u -

Mehr kerak, muhabbat kerak!

Rayhona Roʻzimboyeva,

35-maktab oʻquvchisi.

 

Onajon

Ojiz erur tilim, bir soʻz demoqqa,

Mehringiz aytaymi, mushtipar Ona.

Siz uchun aytilgan taʼriflar sayoz,

Issiq bagʻringizni soʻzlaymi, Ona.

 

Mushkanbar hidi ham berolmas menga,

Xushboʻy roʻmolingiz taratgan hidni.

Gullar goʻzalligi koʻrinmas menga,

Takrorlay ololmas hech biri sizni.

 

Dunyo nigohidan chetda qolsam ham,

Men bilan birgasiz, moʻʼtabar Ona.

Bu ochiq koʻzlarga yomon boʻlsam ham,

Eng yaxshi farzandman siz uchun, Ona.

 

Mayli, dunyo gʻami yelkamga tushsin,

Koʻtara olaman tuhmat toshini.

Istagim Onajon, sizda koʻrmayin,

Koʻzingizdan oqqan hasrat yoshini.

 

Baʼzan yoshlik qildim, baʼzan beboshlik,

Baʼzan jahl qilib, Sizga doʻq urdim.

Kechiring Onajon, telba oʻgʻlingiz,

Musofir boʻlganda, bildim qadringiz.

 

Siz borsiz, borliq bor, farishtam Onam,

Siz borsiz, sogʻliq bor, darmonim – Onam.

Baxtimga qoshimda sogʻ-omon boʻling,

Siz borsiz, gʻamlar yoʻq mehribon Onam!

Mansurbek Allamberganov.

 

Kuz oxirladi...

Paxta, sholi, bugʻdoyi,

Chayqaladi dalada.

Kelganini oltin kuz,

Bilmay qoldik buni biz.

Xirmoni toʻlib-toshdi,

Dehqon marradan oshdi.

Ziroat moʻlligidan

Koʻngillar daryo — toshdi.

Yogʻin-sochin koʻp boʻldi,

Kunlar qisqa, tun uzun.

Izgʻirin ham kuchayib,

Barg uzildi sargʻayib.

Poyoniga yetdi kuz,

Eshik qoqdi qorli qish.

Chanalarni sozlaymiz,

Qorli qishda oʻynaymiz.

Muhabbat Oʻrinbosarova.