Jayxun ilhomlari

Qutlov

Barkamol avlodni tarbiyalashda,

Ustoz, murabbiylar xizmati buyuk.

Beminnat ilm nurin yoyganlari-chun,

Doimo eʼzozda, elimda suyuk.

 

Vatan kelajagi yoshlar qoʻlida,

Yoshlarga tarbiya berar ustozlar.

Jamiyat ravnaqi uchun kurashda,

Oldingi saflarda boʻlar ustozlar.

 

Ishi igna bilan quduq qazgandek,

Ustozlarni qancha sharaflasak kam.

Avvalo ustozning sabogʻin olgan,

Oliy martabali ulamolar ham.

 

Bugun oʻqituvchi, murabbiy kuni,

Tabriklay, men sizni aziz ustozlar.

Koʻring mehnatingiz samarasini,

Sizga ehtiromim, qilgum dil rozlar.

 

Barchalaringizga sogʻlik tilayman,

Metindek iroda, sabr-qanoat.

Qilgan ezgu ishlar xayrli boʻlib,

Keltirsin, sizlarga obroʻ-barokat.

 

Xalqimiz bejizga ulugʻlamagan,

Ota bilan teng deyishar ustozni.

Ulugʻ bayramingiz bayramdek oʻtsin,

Yallalar aytilsin, chaling shoʻx sozni.

Bekbergan TleumuraDov,

Qipchoq ovuli.

 

Samimiy ayol

(Ustozim Robiya Yoʻldoshevaga)

Kulib qarab turar har bir insonga,

Samimiy ayollar qalbdan soʻzlaydi.

Suhbatdosh boʻlganni etar baxtiyor,

Bilmayman, buni u qanday eplaydi.

Qani edi koʻp boʻlsa shunday ayollar,

Bir borsam, yonidan ketgim kelmaydi.

Hattoki, ilk bora koʻrib tursa ham,

«Aziz bolajonim, baxtli boʻl», deydi.

Unga begonadir loqaydlik har dam,

Olamni yaxshilik bilan bezaydi.

Yuragiga sigʻar Oʻzbekiston ham,

Elning bolasini «bolamsan», deydi.

Qalbidan oʻchmaydi ezgulik, tilak,

U borki, boʻladi yuksak parvozim.

Hammaga qadrli, hammaga kerak,

Elim, deb yashaydi mening ustozim.

Barno Samandarova.

 

Ustozga

Oʻqish orzusi dilda,

Maktabimga boraman.

Ustozim koʻmagida

Ilm-hunar olaman.

Darsga kirar ustozlar,

Qalb toʻla ilm nuri.

Bizga tilab parvozlar,

Baxsh etar yurak qoʻrin.

Ammo tanbal, dangasa,

Bolalar yolgʻon soʻzlar.

Bir kun darsga kelsa,

Bir kun ustozni aldar.

Birining boshi ogʻrir,

Biri toʻqir bahona.

Bariga parvonadir,

Mehribon  Ustoz yana.

M.YaXShIMURODOVA,

22-maktab oʻquvchisi.

 

Muallimim

Menga aziz onadek,

Yagonamsiz ustozim.

Bilmaganim bildirib,

Qoʻlladingiz parvozim.

Qoʻlimga qalam tutib,

Yozishni oʻrgatdingiz.

Boʻldingiz misli oftob,

Oʻqishni oʻrgatdingiz..

Bonu Rahmatullayeva, 84-maktab oʻquvchisi.

 

Ustozim

Baxtiyorman, men doimo shod,

Yashayapman obod oʻlkada.

Bobolarim nomin etib yod,

Istiqbolning nurli davrida.

Bu hayotdan olib men taʼlim,

Yozganlarim barchaga maʼlum.

Hayotimda eng zoʻr muallim,

Tursun otam bergan zoʻr taʼlim.

Sinovlarni yengib bir kuni,

Minbarlarda nutqlar soʻzlasam.

Quvonchimdan entikib bir zum,

Ulkan marralarni koʻzlasam.

Orzuimdir – jurnalist boʻlsam,

Barcha ezgu ishlarni qilsam.

Orzularim – ota-onamni

Albat, bir kun Hajga yuborsam.

Sevinchoy Umrboyeva,

85-sonli maktab oʻquvchisi.

 

Sinfda boʻlgan voqea

Bir kuni Bahodir,

Sinfga kirdi.

Undan soʻng Tohir,

Ohista keldi.

 

Tohir shumtaka,

Shumlik oʻyladi.

U oʻrgimchakka,

Qarab imladi.

“Tutgin, Bahodir,

Qizlar qoʻrqadi”.

“Qoʻysang-chi Tohir”,

Dedi Bahodir.

 

Tohir koʻnmadi,

“Qoʻrqoqsan”, deya.

Qoʻliga oldi,

Ipni iljaya.

 

Eshikka asta

Osdi oʻrgimchak.

Bilar, albatta,

Qizlar qoʻrqajak.

Kelgan barcha qiz,

Zirillab qochdi.

Tohir oʻsha kez,

Uyalib qoldi.

 

Shahzoda Joʻlliboyeva,

Nazarxon ovuli.