KUChLI IRODA VA QATʼIYaT SOHIBI

Inson borki, yorugʻ niyatlar, ezgu orzular bilan yashaydi. Qalbida ana shu goʻzal tuygʻulari borligi uchun ham u hayotni sevadi, yanada yorqin manzillar tomon intiladi. Shuning uchun ham xalqimiz intiluvchan insonlar haqida intilganga tolʼe yor, deya taʼrif berishadi.

Amudaryo tumanining Bobur nomli ovul fuqarolar yigʻinida yashovchi Olimjon Oʻrozmetov umumtaʼlim maktabini tugatganida yerga ursa, osmonga sapchiydigan yigit edi. Dil toʻla orzular bilan Toshkent shahriga, oʻzi orzu qilgan kasb yoʻnalishi boʻyicha oliy maʼlumot olish niyatida borgan yigitning omadi chopmadimi, oliygohga oʻqishga kiraolmadi. Lekin umidini soʻndirmay, oʻzi tanlagan yoʻnalish boʻyicha Toshkent shahridagi matbaachilik kasb-hunar bilim yurtiga oʻqishga kirib, mazkur bilim dargohini 1995-yilda muvaffaqiyatli tamomladi. Ammo, ishga kelganda yana omadi chopmadi.

Ishdami, oʻqishdami, baʼzan omadi yurishmasa, tushkunlikka tushib, hamma narsaga qoʻl siltab ketuvchilar qancha! Lekin Olimjon tushkunlikka tushmadi. “Hali butun hayotim oldinda, hammasi yaxshi boʻladi”, degan ezgu umidlar bilan “Xorazm yoʻl qurilish” masʼuliyati cheklangan jamiyatiga qarashli Jumurtov togʻ-kon tsexiga ishga kirdi.

Epchil va uddaburon, mehnatkash boʻlgan Olimjon qisqa fursat ichida kasbdoshlarining ishonchini qozondi. Smena, oylik va choraklik ish rejalarini ortigʻi bilan uddalab, oʻz kasbiga mehr qoʻygan Olimjon 2004-yilda ish jarayonidagi baxtsiz tasodif tufayli chap qoʻlidan ayrilib qoldi.

Tinimsiz, oylab davolanishlar, kasbdoshlarining mehr-oqibati tufayli shifo topdi, lekin bir umrga nogiron boʻlib qoldi. Tibbiy mehnat ekspertiza komissiyasining xulosasiga koʻra 2-guruh nogironi boʻlib qolgan Olimjon Oʻrozmetov yana mehnat maydoniga, biri-biriga qadrdon boʻlib qolgan “Xorazm yoʻl qurilish” masʼuliyati cheklangan jamiyati ishchilari safiga qaytdi.

Garchi bir qoʻlidan ayrilib, 2-guruh nogironi sifatida imkoniyati ancha cheklangan boʻlsa-da, jamoada oʻz oʻrnini topdi. Yolgʻiz qoʻli bilan baʼzi sogʻlom insonlar bajaraolmaydigan ishlarni ham bemalol uddalayotgan Olimjonning harakatlari, intilishlari ragʻbatlantirilib, Jumurtov togʻ-kon tsexida operator boʻlib ishlay boshladi. U bu ishni nafaqat uddaladi, balki oʻz ishini intizomli tarzda amalga oshiruvchi masʼuliyatli operatorga aylandi.

Olimjon Oʻrozmetov oilaparvar umr yoʻldoshi, biri-biridan aqlli-hushli 5 nafar oʻgʻil-qizning sevimli otasi. U ishdan boʻsh vaqtlarida tomorqa xoʻjaligida dehqonchilik bilan shugʻullanadi. “Men nogironman, davlat nogironlik nafaqasini berib qoʻyibdi”, demaydi. Aksincha farzandlariga bosh boʻlib, erta bahordan to kech kuzgacha ishdan boʻsh vaqtlarida, dam olish kunlarida ekin-tikin parvarishi bilan band boʻladi.

Moʻʼjazgina bogʻida barq urib oʻsayotgan, shigʻil mevaga kirgan olma-yu uzum, nashvati-yu olcha, olxoʻri, oʻrikdan oila ehtiyojiga yarasha hosil oladi, ortganini bozorga olib chiqadi. Parrandasi-yu chorvasidan, poliz va sabzavot ekinlaridan ham moʻl-koʻl daromad oladi. Uning intiluvchanligi va serharakatligini koʻrganlar:

- Nogironlik nafaqasini olib turgan boʻlsang, joningni qiynayverib nima qilasan, - deyishadi baʼzan. Bunday deguvchilarga Olimjonning javobi ham tayin:

- Xudoga ming shukurki, bitta qoʻlim sogʻ, imkoni boricha oʻzimni va oilamni moddiy taʼminlashga hozircha qurbim yetadi, bekor oʻtirib qolishdan asrasin, - deydi qatʼiyat bilan.

Olimjonning bir qoʻli bilan ketmonni moʻljalga aniq urishlari, bemalol oʻt oʻrishlari, hatto belkurakni ham sogʻlom odamlarday tutib, ish yuritishlaridan bildikki, intilish, ezgu niyatlar ogʻushida yashash insonga nainki kuch bagʻishlaydi, balki qatʼiyatli va irodali boʻlishga ham undaydi. Olimjon Oʻrozmetov ana shunday qatʼiyat va iroda sohibi.

Robiya Yoʻldosheva.