Jayxun ilhomlari

Alisher Navoiy monologi

Dunyo ekan bevafo, keksaygan chogʻi bildim,

Koʻrgan-kechirganlarim kechroq xulosa qildim.

Shohning doʻsti ersam ham, raqiblarim koʻp boʻldi,

Qancha xato qilsa ham, alar ishi xoʻp boʻldi.

Kayfu safo turganda doʻstlik bir tiyin ekan,

Bundoq oʻylab qarasam, yashamoq oʻyin ekan.

Sadoqat saqlamoqlik tanga xoʻp ozor ekan,

Sotish-u sotib olmoq - bu azaldan bor ekan.

Hasadgoʻy, baxillarning dovi kelib turarkan,

Muttaham, mugʻombirning ovi kelib turarkan.

Xalq aslida olomon, tomosha etar ekan,

Oʻzgalar taqdiriga qoʻl siltab ketar ekan.

Bildirib, bildirmasdan ustingdan kulisharlar,

Imkoni kelgan oni poʻstingni shilisharlar.

Koʻp kitob oʻqib rosa osmon uzra chiqibman,

Haq hamda shaʼma gapga qulogʻimni tiqibman.

Kechikkan pushaymondan topmoqda qalbim ozor,

Tan olay, endi berar, vujudga orom mozor.

Saʼdulla XOʻJANIYoZOV,

faxriy jurnalist.

 

Bobur sulolasi

Ona yurtdan uzoq manzilgoh,

Bobur uchun boʻlgandir dargoh.

Bir oʻt bilan oʻrtanar qalbi,

Yon atrofga tashlarkan nigoh.

 

Hijron dardi – Vatan sogʻinchi.

Gʻazallari, koʻngli ovunchi.

Oʻzga yurtda topdi kamolot,

Begonadek boʻlsa ham garchi.

 

Movarounnahr – muqaddas tuproq,

Bobur-chi, undan juda ham uzoq.

Bir sulola oʻtida yonib,

Fikrlari boʻlmishdir toʻzgʻoq.

 

Hind elida Bobur nomini,

Saqlashurlar - dil ehtiromini.

Buyuk ishlar shohdan esdalik,

Unutmaslar, yurt sultonini.

 

Uch yuz yildir, buyuk sulola,

Koʻp ishlarni qildi havola.

Tojmahaldek koʻrkam inshootlar,

Mashhur erur butun elaro.

 

Oʻzga yurtdan oʻzga manzilgoh,

Bobur uchun boʻlgandir dargoh,

Hind elida nomin ardoqlar,

Oʻtgan edi, deya, Boburshoh.

Xudoybergan JUMAMURODOV.

 

Bobur va Navoiy

Buyuk zotlar oʻtdi tarixda yakto,

Tinchlik, deb Vatan, deb chekdilar nido,

Ortlarida giryon, gʻam chekdi Turon,

Avliyo deb tan oldi, jumlai jahon.

 

Shoirimsan, kurashlarda sher boʻlgan,

Daydi bobom, ota yurtda xor boʻlgan,

Samarqandni tashlab ketib Qobulga,

Togʻasining insofiga zor boʻlgan.

 

Boyqaro davlatida humo boʻlgan,

Sultonali, Behzodga padar boʻlgan,

Turkiy tilni buyuk safo qilgan,

Navoiydur, soʻz mulkida shoh, pirim.

 

Diydorlarga zor boʻldi-ku qaroqlar,

Sandiqlarda qolib ketdi nomalar,

Samarqanddan Hirotga yetdi nolalar,

Navoiyni koʻrolmagan Boburim.

 

Oqib oʻtgan suvlar qayta oqmaydi,

Zahiriddin Bobur endi qaytmaydi,

Lek Hirot sayragan qush, bulbullar,

Alisherning navolarin kuylaydi.

Fotima Yeshimbetova.

 

Yoshlarmiz

Ertangi kun egasimiz,

Har ishda eng sarasimiz.

Biz yoshlarmiz, yoshlar,

Kelajak bizni chorlar.

 

Istiqloldan kuch olib,

Intilib yashaymiz har on.

Oʻqib, izlab, oʻrganib,

Yurtga boʻlarmiz qalqon.

 

Oʻrganamiz ilm-u hunar,

Kelajakda bu asqotar.

Biz yoshlarmiz, yoshlar,

Istiqlolga tengdoshlar.

Diyorbek Nurjonov,

84-maktab oʻquvchisi.

 

Ota va ona

Otang – boshingda osmon,

Ham quyoshdir charogʻon.

Bagʻrida undirguvchi,

Onang – zamin mehribon.

Bilki, ular boʻlmasa,

Aslo unib-oʻsmassan.

D.ABDURAHMONOV.

 

Doʻst

Sirlaringni saqlovchi doʻsting,

Dardlaringni tinglovchi doʻsting.

Yiqilsang koʻz yoshingni artib,

Senga tirgak boʻluvchi doʻsting.

 

Doʻstsiz hayot maʼno-mazmunsiz,

Yoʻllaringda qolmas nurli iz.

Taʼmi totli doʻst-la yegan osh –

Bu rishtani aslo uzmangiz.

Olmoshgul ShOMURODOVA,

48-maktab oʻquvchisi.

 

Yulduzlar ogʻushida

Tun keladi asta-sekin,

Boshlanar xayol-moʻʼjiza.

Chaqnab turar xira lampa.

Hilol – oyning yuzida.

 

Maftun boʻlar koʻngillar,

Paydo boʻlsa yulduzlar.

Suzib nur dengizida,

Yulduzlar ogʻushida.

 

Koʻrkam oy yogʻdusida

Qish tunlarin quchaman.

Oppoq qor sahrosida,

Qorday yengil uchaman.

Baxtiyor RahimbeRgAnov, 76-sonli maktab oʻquvchisi.