Jayxun ilhomlari

Zulfiya tuğilgan kun

Qiş tönini yeçmasdan,

Esdi bahor şamoli.

Hut  qiliçi sinmasdan,

Maysa oçdi jamolin.

 

Derazamdan möralab,

Yaşillandi gul, çeçak.

Men kök terdim avaylab,

Söngra qurdim halinçak.

 

Quyoş soçar nurini,

Bahorga yöldoş umrim.

Zulfiya tuğilgan kunni,

Şodlana nişonladim.

 

Yomğirli kun kamalak,

Boğ ustida yoy tortdi.

Qaynab çiqqan sumalak,

Böyi yerni uyğotdi.

Z.AHMEDOVA.

 

BAHORNI SOĞINIB

Taşqarida esar izğirin,

Junjikadi yurak qafasda.

Osmonimda kezmoqda bulut,

Göyo olam qolgandek tunda...

 

Iltijo-la kökka tikilgan,

Közlar bunda jalasin quyar.

Duolarga oçilgan qöllar,

Qalbdan soğinç, alam tökilar.

 

Dilda kezar öy-u xayollar,

Nelar qildim, qanday xatolar...

Allohimning sinovlaridan,

Qanday ötgum, bosib qadamlar.

 

Taşqarida esar izğirin,

Qalbim ezar alam töfoni.

Qaçon kelar bahor...

esar şabada...

 

Qaldirğoçim çuğuri,

Tutar ayvonni...

Bahorim.., yozim...

Kutaman seni

 

Dilda soğinç,

Ilhaqlik ila.

Musiçalarim...

Qiş ayozidan

omon çiqsin

Allohim deya...

Gulnora Yusupova.

 

Özbek ayoli

Maqtagayman pokiza özbek ayolin,

Axir kimdan kamdir özbek ayoli?

Mayli, bölsin qöl –  kosov, soçi supurgi,

Lek qalbi pok, vafodor özbek ayoli.

 

Mehnatdan bölsa hamki, qöllari qadoq,

Mudom kular yuzlari, közlari çaqnoq.

Kelajak şu qiz-u ayollar-la porloq,

Aytinglar, kimdan kamdir özbek ayoli?

 

Mayli, sodda bölsin, dunyo kezmasin,

Farzandidan izlar ertasin, dunyosin.

Yerga qaratmas zinhor elining yuzin,

Aytinglar, kimdan kamdir özbek ayoli?

 

Ayol bölib dunyoga kelmoq bir sinov,

Bu sinovni sabr-la yenggangina ayol.

Ayol emas, farişta – özbek ayoli,

Dunyolardan ustundir özbek ayoli.

Laylo Olimova.

 

Yurtimda köklam

Mana kirib keldi yurtimga köklam,

Özgaça tus oldi göyoki olam.

Xudoga yetibdi nahotki nolam,

Bunça soğintirding, bunçalar bahor.

 

Issiq nafasingga zordir bu köngil,

Gullaring hididan yaşnayapti dil.

Toğlar köz oldimda göyo lolazor,

Bunçalar soğintirding, bunçalar bahor.

 

Quşlar çuğurlaşib seni qömsaydi,

Qaldirğoç uylardan seni izlaydi.

Bulutlar soğinib yiğlaydi zor-zor,

Bunçalar soğintirding, bunçalar bahor!

Sveta XUDOYoROVA.

 

Vatan

Kim anglaydi bu sözni,

Bilarmikan maʼnosin.

Gödak oçib közlarin,

Tanirmikan onasin?

 

Osmonda yulduz çiqar,

Ona yerga yetolmay.

Soğinib takror-takror,

Oyning izidan qolmay.

 

Yer deb atalgan dunyo

Vatan hissini berar.

Unda oqqan daryolar

Tuproqni öpib körar.

 

Qir-adirlar yastanib,

Gözallikni yaratar.

Inson xursand bölsin deb,

Yer şirin suvga qonib.

 

Azal-azaldan hayot

Tiriklarga berilgan.

Öz-öziga qöşib ot,

Vatan sözi topilgan

 

Uzoq umr körganlar

Köp narsani biladi.

Yer qadrini bilganlar

Vatan qadrin biladi.

Örozboy TAJIYeV.

 

Men ham onaman

Onajonim yöl qaraydi,

Kelib qolar bolam deb.

Topganini özi yemay,

Olib qöyar menga deb.

 

“Bolajonim  yeya qolgin”,

Deydi menga möltirab.

Men esa bekitaman,  

Özim yemay, bolam deb.

 

Onajonim men haqimda,

Keça-kunduz öylasa.

Kelib qolarmikan deb,

Yöllarimga  qarasa.

 

Men onamni emas, balkim,

Öz farzandim öylasam.

Bu qandayin sir-sinoat,

Taqdir, yozuq şundaymi?

 

Bolam, deya joni halak,

Mehri ummon ayolning.

Onamdan ham ortiqmi,

Bolam mening, Xudoyim!

 

Bilolmadim köksimdagi,

Jonim mening bolammi?

Onajonim, onajonim – Boş  egay poyingizga.

 

Sizga loyiq bölolsam,

Yarasam-koringizga,

Endi men ham onaman.

Şirin nevarangizga!

Jumagul YuNUSOVA.

 

Sizdir dunyo gözali

Mehringiz adoği yöq,

Bunçalar zörsiz, onam.

Sizdir dunyo gözali,

Gözalim mening, onam.

 

Nur taratar yuzingiz,

Kulib turar közingiz.

Jon onam-a, jon onam

Bunça şirin sözingiz.

 

Doim bizni öylaysiz,

Erta-yu keç, tinmaysiz.

Şirin-şakar nevara

Baxtlarini körgaysiz.

 

Yuzga kiring onajonim,

Heç qaçon bölmang kasal.

Dadam bilan hali birga

Qilasiz hajga safar!

Dildora RAJABOVA.

 

Olma

Sarğiş, qizil, yaşil rang,

Olmalar turfa, qarang.

Olmalarning sarasi,

Bizning boğning mevasi,

Oğzingda qolar taʼmi,

Tatib kör, döstim, qani.

Oğabek BOZORBOYeV,

16-sonli IDUM öquvçisi.

 

Fasli navbahor

Kelsa bahor jumla jahon,

Köz-köz qilar jamolini.

Tabiatga ham kirib jon,

Soçar ranglar jilosini.

 

Yaşil maysa va oçilgan,

Oppoq örik gullari.

Dilga ilhom baxş etadi,

Bahorning sof yellari.

 

Rizq-nasiba bahor bilan,

Olam gözal bahor bilan.

Könglimdagi xuş navolar,

Sen tufayli, fasli navbahor!

Umida ERDOŞEVA.

 

Buvijonim

Yöllarimga qaragan,

Soçlarimni taragan.

Doim bizni öylagan,

Mehribonim buvijon!

 

Dil sandiğini oçgan,

Meni deb borin soçgan.

Tunlari bedor bölgan,

Jonajonim buvijon!

 

Aytmaydi heç yomon söz,

“Bolajonim tegmasin”  köz, –

Deb taʼkidlar har bir kez

Xuşzabonim buvijon!

 

Bizni öylab çiqar kun,

Bizni öylab botar tun.

Baxtimiz körsin butun,

Mehnatkaşim buvijon!

 

Boğimizning boğboni,

Uyimiz  çaroğboni.

Köngilda yöq ğubori,

Sofdilligim buvijon!

Zulfizar ÖROZBOYeVA,

16-sonli IDUM öquvçisi.

 

ONAJON

Mening fariştam,

Gözal, sariştam.

Mehri bir ummon –

Ğamxörim onam!

 

Har sözida maʼnolar,

Közlarida mehr bor.

Yuragida sehr bor,

Quvonçim onam!

 

Sözlari dona-dona,

U dunyoda yagona.

Siylar uni Allohim,

Tayançim onam!

 

Qadriga yeting doim,

Quyoşim deng va Mohim.

U bordir gözal olam,

Suyançim onam!

Nozima Şomurodova, 22-sonli maktab öquvçisi.

 

Mehribonim

Mehr  berib östirdingiz,

Dilga mador sözlaringiz.

Qatorimdan kam qilmasdan,

Ham avaylab asradingiz.

 

Siz quyoşsiz osmonimda,

Keça-kunduz posbonim-da.

Mehr köşkin yaratdingiz,

Ota uyim –  makonimda.

 

Onajonim, omon böling,

Porloq quyoş, oyim böling.

Muhabbati dunyoga teng –

Toşqin daryo, soyim böling.

Muhabbat ÖRINBOSAROVA,

3-sonli maktab öquvçisi.

 

Onajonim mening

Quvontirgan, kuldirgan,

Mehr berib östirgan.

Yuragidan joy bergan,

Mehribon onajonim.

 

Uyimiz fariştasi,

Pazanda, sariştasi.

Udir baxt riştasi,

Mehribon onajonim.

Manzura BOTIROVA, 13-maktab öquvçisi.