Tinçlikni asraylik!
Adabiyot darsida maşhur yozuvçi Ötkir Hoşimovning hayoti va ijodi bilan tanişdik. Adabiyot fani öqituvçimiz bizga Ötkir Hoşimovning “Ikki eşik orasi” asaridan berilgan parçalarni öqib kelişni uyga vazifa qilib berdilar.
Uyga borgaç, işlarimni qildim. Keyin esa darsligimni olib, uyga berilgan “Ikki eşik orasi” asarini mutolaa qila boşladim. Uşbu asar meni öziga şunçalik tortdiki, undagi voqealar şu darajada taʼsir qildiki, közlarimda yoş qalqidi.
Mana şu romandan qisqagina parça meni çuqur öyga solib qöydi. Va qalbimda bu asarning töliq naşrini öqiş istagi uyğondi. Kitobda insonlar taqdiri va inson umrining murakkabligi zör mahorat bilan tasvirlangan. Asarni mutolaa qilişda bir narsani angladimki, adib birinçi navbatda tinçlikka rahna solgan uruşni qoralaydi: uning ğayriinsoniy mohiyatiga urğu beradi. Ayniqsa, uruş voqeligining har bir ota-ona qalbini jarohatlagani, köngillariga ozor yetkazgani romanning umuminsoniy pafosini taşkil etadi. Adib qalamga olgan obrazlari vositasida oddiy odamlarning fazilatlari – mardligi, matonati, vatanparvarligi va sabr-bardoşini körsatadi. Hammasidan ham köproq taʼsir qilgan va meni şu maqolani yozişga undagani – bu asarning III bölimidagi “Robiya” hikoyasi böldi. Çunki oğir xasta, körpa-töşak qilib yotgan bemor onasining yonidan jilmay ötiradigan töqqiz yoşli Robiya na maktabga borar edi, na köçaga çiqardi. Dadasi işdan kelişini kutib, oç ötirar, kelgaç esa yalinib non sörardi: “Dadajon iltimos, non bering, no-o-o-n”.
Aynan mana şu jumlalar mening yuragimni ezib yubordi. Va bir savol dilimni örtadi: bizning hozirgidek tinç-totuv va baxtiyor kunlarimiz uçun qançadan-qança odamlar jonini fido qilgan. Tinçlik uçun kuraşganlar. Ularning oilasi esa xuddi yuqoridagi “Robiya” hikoyasidagidek, oç-nahor qolib, köp qiyinçiliklar körgan. Bolalari, hatto maktabga borişmagan...
Biz hozir tinç-totuv va baxtiyormiz. Lekin ayrim tengdoşlarimiz mana şu farovon kunlarning, bepul taʼlimning qadriga etmasdan, ilm olib, hunar egallamasdan, oltinga teng vaqtlarini bemaʼni işlar bilan ötkazişmoqda. Xöş, ular har bir ötayotgan beğam vaqti ortida qançadan-qança inson mehnati borligini bilişarmikan?
Aziz tengdoş! Yoşlik – oltin davr. Bu davrda faqat öqib-örganib, ilm izlab, biror hunar egallab, öz oldingizga qöygan ezgu maqsadingiz sari dadil qadam taşlang. Kitob öqing va kitoblardagi hikmatlarni uqib oling. Kitob – eng kuçli va donişmand tarbiyaçidir. Zero, ajdodlarimiz meros qoldirgan tinçlikni – har birimiz öz aql-u zakovatimiz bilan asraylik!
Iroda ERDOŞEVA, 38-maktab öquvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶