MULKI JANNAT YoNINGDA SENING
Onalar könglini şod etmoq ham ibodatdir.
(Hadisdan)
Dunyo kezib yurgan dunyodor öğil,
Közlaringni oçgil, atrofingga boq.
Mehribon onangga birrov qaragil,
Kördingmi, soçiga oralabdi oq.
Yuzida ajinlar qabatma-qabat,
Çökib borayotir kun ötgan sayin.
Bilsang, bir sözingdan topib faroğat,
Hattoki, yaşarib ketmoği tayin.
Opa-singillaring izi qolgan yöl,
Xotirang köşkidan ketdimi öçib,
Axir jigarbandlik vodiysida çöl –
Mehr daydib yurar sahroni keçib.
Ey öğil, qadam qöy, öşal çöl tomon,
Qadaming bahordan bölsin bir darak.
Çöllagan vodiy ham gullab şu zamon,
Jigar mehri bilan yaşasin yurak.
Ey öğil, zimmangga oğir yuk solma,
Ötli satrlarni şoirlarga qöy.
Mayli, zargarlardan siym-u zar olma,
Sen faqat onangning mehriga bir töy!
Bu qanday möʼjiza, bu qandayin sir,
Ruhi-joning aro tengsiz halovat?
Seni oğuşiga olguvçi bağir –
Onang yuragini quçmiş saodat.
"Onajon!” – desang gar bir bor entikib,
Ming bora evrilib kelaverar u.
Qadr-u kamolingga umrini tikib,
Özni fido aylab ötaverar u.
Sening borliging-çun yaşaydi yaşnab,
Şudir baxti uning, şudir matlabi.
Poyi qadamingga nurlarin töşab,
Mangu porlab turar mehr oftobi.
O mehr oftobi! Mehr ummoni!
Har zarra nuridan köngil çaroğon.
Öşal ummon asrar balki jahonni,
Şul oftob bor uçun millatlar omon.
Ming tilda jaranglar Ona degan söz,
Va lekin har dilda birday mukarram.
Şunçalar oddiy söz, eng hokisor söz –
Barça uluğlardan uluğ, muhtaram.
"Oydan-da suluv, - deb, - kundan-da suluv”,
Munosib söz izlar ahli şuaro.
Vasfini topolmay ming bitta yozuv –
Sözlar ğaznasida qalam ovora.
Zoti Ayol uçun bir söz kifoya,
"Azizam!”, desang gar köngili osmon.
Dilda muhabbati topmas nihoya,
Öşal tuyğu bilan dunyo navqiron.
Ey öğil, kel endi, dunyolarni qöy,
Mulki jannat axir yoningda sening.
Ul Ona, rafiqa, singil – mohiröy –
Alloh bergan uluğ dunyoying sening!
Robiya YÖLDOŞEVA.
(Foto - http://uza.uz)

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶