Онажонларим!

(Барча мунис ва меҳрибон онажонларга бағишлайман.)

Қуёшим, дейинми, осмонда ойим,

Меҳр-у муҳаббати уммон, дарёйим.

Исмингиз Гулжамол, Ойгул, Гулойим,

Бормикан дунёда сиздек мулойим –

Мулки давлатларим – онажонларим.

Онамга ўхшайди юришларингиз,

“Жоним болам”, дея суйишларингиз.

Қийналсам, онамдай куйишларингиз,

Бўйларимга боқиб туришларингиз –

Шунчалар ёқимли онажонларим.

Баҳорга менгзасам, баҳор маҳлиё,

Юзингизга боқсам, жаҳоний зиё.

Иймондан йўғрилган Аллоҳ зикри, ё

Тилингизда билмам, борми маргиё,

Пойи жаннатларим – онажонларим.

Уйим, жойим, дея яхши еб-ичмай,

Юпун елкасига янгисин ёпмай,

Офтобда ўнгиган рўмолин ечмай,

Ёруғ ниятлардан бир лаҳза кечмай,

Яшаган мардларим – онажонларим.

Бедорлик даштида тунлар адашар,

Кундузлар адашар, тонглар адашар.

Фақат икки юрак жон-у тан яшар,

Адашмай гўдаги билан тиллашар –

Дунёни улғайтган онажонларим.

Она ер, қуёшли осмонлар айтсин,

Сабрли, бардошли бўлғонлар айтсин.

Жўякларда кўзи ёрганлар айтсин,

Олти миллион, деган фармонлар айтсин –

Эгилиб, синмаган онажонларим.

Айтинг, не десангиз барини қилай,

Сизга келган ғамни ўзимга олай.

Ашъор битайинми, ўзим ўргилай,

Қадр-у қимматингиз бошимга қўяй,

Қадри баландларим – онажонларим.

Қаранг, чирой очиб борар маъволар,

Тинчлик, тотувликдан сўлим ҳаволар.

Боқсам, тўрт тарафда жўшқин наволар,

Дуога қўл очиб турар момолар –

Дуолари дармон онажонларим.

Манглайида қуёш мисли тожисар,

Ҳар бири муҳтарам, азиз, мўътабар.

Қизлари моҳирўй, ўғлони сарвар,

Барча миллат бирдай бағрига сиғар –

Меҳри уммонларим – онажонларим!

Робия шод айтар, ўзим айланай,

Пойингизга меҳр бўлиб тўкилай.

Бир она бўлайин! Бир она бўлай!

Сиздайин илоҳий қудратга тўлай,

Дуогўй, фаришта – онажонларим!

Қуёшим, дейинми, осмонда ойим...

Робия ЙЎЛДОШЕВА.