“MENING OʻGʻLIM – VATAN HIMOYaChISI”

Yaqinda Qoraqalpogʻiston telekanalida Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining tashkil topganiga 23-yil toʻlishi va 14-yanvar – Vatan himoyachilari kuni munosabati bilan "Mening oʻgʻlim – Vatan himoyachisi” deb nomlangan videokonferentsiya tashkillashtirildi.

Telekoʻprikda Namangan shahrida harbiy xizmat burchini oʻtayotgan 40 nafar qoraqalpogʻistonlik yigitlar va ularning ota-onalari ishtirok etishdi. Shularning 6 nafari bizning tumanimizdan edi. Videokonferentsiyada askar yigitlarning ota-onalari qatnashib, farzandlari bilan diydorlashdilar, hol-ahvol, omonlik soʻrashib, harbiy burchini qanday ado etayotganliklari bilan qiziqdilar. Oʻz navbatida ota-onasidan olisda Vatanimiz tinchligi, osoyishtaligini himoya qilayotgan askar yigitlar ota-ona diydoridan quvonib, ularning sogʻliklarini, oilasi, tugʻishganlari xususida soʻrab-bilib oldilar, yaqinlariga sogʻinchli salom yoʻlladilar.

– Men 1977-1979 yillarda Rossiyada harbiy xizmatda boʻlganman, – deydi videokonferentsiya ishtirokchilaridan biri, qipchoqlik, Namanganda harbiy xizmat burchini ado etayotgan Muzaffar Abdullayevning otasi Murod Xudoyberganov.

– Oradan shuncha yillar oʻtsada, oʻsha vaqtlarda tortgan azoblarim hech esimdan chiqmaydi. Eng avvalo endi xizmat boshlaganlarni "stariklar” istagancha urishi, istagan ishini qildirishi mumkin edi. Chunki, askarlar umumiy kazarmada yashashar, xizmat soati tugagach, kazarma butunlay nazoratsiz qolardi. Xullas, ikki yil ichida boshimizdan koʻp qiyinchiliklar oʻtdi.

Oʻtgan yili oʻgʻlim Muzaffar armiyaga olingach, harbiy qasamyod qabul qilish tantanasiga onasi bilan bordim. Ishonsangiz, oʻgʻlimni safda harbiy kiyimda, toʻlishgan, oʻzini tutib olgan magʻrur askar qiyofasida koʻrib, quvonganimdan koʻzlarimdan yosh chiqib ketdi. U xizmat qilayotgan qism komandiri tantanaga borgan ota-onalarni askarlarning yashash sharoitlari bilan tanishtirganida koʻzlarimga ishonmadim. Toʻrt kishilik ixcham, chiroyli, hamma qulayliklarga ega xonalar, dam olish xonalari uyimizdagidan kam emas.

Telemuloqotda qatnashib, bir yil ichida oʻgʻlimning ham jismonan, ham aqlan kamolga yetganini koʻrib, koʻnglim xotirjam tortdi. Ilohim, farzandlarimizga ana shunday imkoniyatlar yaratib bergan hukumatimizga, telediydorlashuvni tashkil etgan xodimlarga rahmat.

– Mening ikki oʻgʻil, uch qizim bor. Farzandlarim bari oʻzidan tinib-tinchib ketdi. Oʻgʻil nevaralarimning kattasi Azizbek Chorshamov Namanganda harbiy xizmatda. Telediydorlashuvga borib kelib, oʻgʻil nevaram borligiga, yurtimiz xizmatiga yaraganiga Yaratganga tinmay shukrona aytib oʻtiribman. Oʻzimning oʻgʻillarim biri Ukrainada, biri Rossiyada harbiy xizmatda boʻlgan vaqtlarida qachon ikki yil oʻtar ekan, deb yuragimni hovuchlab yashaganman. Namanganda xizmatini oʻtayotgan askarlarning yashash sharoiti bilan tanishtirganlarida, askarlar bilan ota-onalar suhbatlashganida Yurtboshimizning: "Oʻzbekistonda yashaydigan har bir bola mening farzandim, hammasini yaxshi koʻraman”,–degan soʻzlarining isbotini koʻrganday boʻldim, – deydi goh kulib, goh quvonch yoshlari koʻziga qalqib Mangʻit shahrida yashaydigan Oʻgʻiljon momo Kamolova.

Videokonferentsiya nafaqat ota-onalar, askar oʻgʻlonlarga diydor quvonchini bergani bilan, balki tobora takomillashib, qudrati oshib borayotgan milliy Armiyamizning nufuzini, oʻrnini yana bir bor chuqur anglatgani bilan ham ahamiyatli boʻldi.