YaNGI YIL TONGIDA

HAYoT HAQIDA YoZILGAN INŞO

Yoruğ dunyoga kelib, eng avvalo onamizni taniymiz. Keyinçalik otamizni, yaqin qarindoşlarni... Asta-sekin ularga nisbatan dilimizda mehr uyğona boşlaydi. Bir dasturxon atrofida ovqatlanib, dunyoning ğamini unutib öynaymiz. Qorin töq, ust-boş butun, qayğu yöq. Şu alfozda umrimizning dastabki davrlarini oila davrasida ötkazamiz. Bora-bora hayotimizda jiddiy özgarişlar yuz bera boşlaydi. Esimizni tanigan kundan dunyo işlarini anglay boşlaymiz. Tuğişganlarimizni körsak, quvonamiz, qiynalsa yordam beramiz, yiğlasa yupatamiz. Qölda borini beramiz. Bunday imkoniyatingiz bor ekan, demak, bu hayotingizning oltin davri.
Biroq hayot hayotligini qiladi, farzandlar turmuş taşvişlari bilan bölib, quşdek qanot qoqib, har tarafga tarqalib ketişadi. Hayot taşvişlari sabab, baʼzan bir-birovimizning dilimizni oğritamiz. Biroq baribir qondoşmizda, tezda yaraşib, apoq-çapoq bölib ketamiz. Birga tuğiliş bor-u, birga yaşamoq yöq, degan sözlarning maʼnosini tuşuna boşlaymiz.
Bir-birovdan qançalik arazlasak ham bizni murosaga keltiradigan ota-onalarimiz böladi. Ular bizga sabrli, keçirimli, mehribon bölişni  uqtiradi. Şu bois, könglimizda mehr nuri sönmaydi.
Hayot haqiqati şunday. Vaqt ötib, öğil farzand ota uyida hayotini davom ettiradi. Qiz farzand esa nasibasi qöşilgan yangi uyda umrguzaronlik qiladi. Hayot esa doimo bir maromda davom etavermaydi. Umr hammaga ham bir tekis şirin qand bermagan. Har kim öz yölida, öz oilasi taşvişida, özi bilan özi ovora. Qiz bolaning mehribon opasi, singlisi bölsin. Öğil  bolaning  oğa-inisi bölsin. Sababi, yaqin tuğişganlarning qozoni bölak bölgani bilan qayğusi bir. Qiz farzand turmuş qurib, boşqa oila aʼzosi bölib ketsa ham ota uyiga mehribonligiça qoladi. Ota-onasi biror muhtojlikka yöliqsa, har doim yordam qölini çöza olmaydi. Faqat yaxşilik tilaydi, xolos.
Men heç kimni bunday paytlarda aybdor sanamayman. Tilagim, heç kimning yuragida qora niyat bölmasin. Ilohim, özimizga sabr bersin. Pok niyatli heç kimni yöldan adaştirmasin. Allohim bergan sinovli kunlarni bardoş bilan yengib ötaylik. Toş bilan urganni oş bilan urib, yengişni örganaylik. Kamtarin bölaylik.
Bizga ham bir kuni kelib, el oldida yaxşi nom bilan taniliş nasib etsin. Onamiz bergan oq sutini oqlaylik. Ortimizdan faqat ezgu işlar, yaxşi nom qolsin.

Juldiz SULTANOVA,
Kuyuk köpir ovuli.