BEŞIK TÖY HANGOMASI
Yoş oila qiz farzandli böldilar. Quda tomondagilar beşik olib kelişdi.
Eşikdan ikkita, yozgi va qişki bolalar aravaçasi, bitta karavotça, ikkita katta va kiçik velosipedça, bir sandiq qiz bolalar kiyim-keçaklari solingan qutilar va tugunlar olib kirildi, yana deng, tört faslga monand! Katta-katta yumşoq öyinçoqlar... Sovğa-salomning soniga yetiş qiyin. Toğora-yu qutilar uyga siğmay ketdi. Qilgan sarf-xarajatiga yaraşa barça qarindoş, uruğ-aymoqlarini ergaştirib kelgan. Katta ayvon kelinning ayol qarindoş-uruğlariga töldi. Yana bir ayvon erkak qudalarga.
Ikki xil taom ketma-ketlikda tortildi. Yedilar-içdilar, erkaklar mast holda biri-birini söka boşladilar. Oğizlaridan çiqayotgan gap-sözlarni ongli inson jim eşitib tura olmaydi. Lekin iloj qança, ular mehmon, biron gap aytib bölmasa.
– Mana, qudağay, kördingiz, – dedi marosim oxirlayotganda kelinning onasi, – qarindoş-uruğlarim köp, qudağay, qaytsak, şu kelganlarning hammasini rozi qilasiz.
Kuyovning onasi duduqlandi:
– Ni-nima, rozi emasmi?
– Sarpo-suruq masalasini aytayapman, qudağay. Köngildagiday qilib qöyavering, oçing sandiğingizni!
Beçora kuyovning onasi köz qiri bilan avval ayollarni, keyin erkak qudalarni sanab çiqdi.
Xonadan çiqar ekan, rangi-röyi oqargança, holsizgina: “50 nafar”, deya piçirladi lablari. Darmonsizgina sandiğini oçdi, bor-budini çiqardi, tez-tez bir köylaklik matolarni taxlay boşladi. Yetmaydi, keyin erkaklarnikini bir çekkaga çiqardi, sanadi, bu ham kam.
– Bozor yaqin, bir zumda borib kelaman. Sizlar qudalarning çoy-poyiga qarab turinglarçi, – dedi qizlariga.
Katta-yu kiçikka sarpolar qöyildi. Bir patnisga mayda-çuyda öyinçoqlarni solib xontaxta ustiga qöyişdi.
Qöni-qöşni, bolalar bir zumda öyinçoqlarni talaşib oldilar. Söngra şirinliklardan soçqilar soçişdi. Katta bolalar aravaçasiga yangi tuğilgan ikki oylik qizçani yotqizişdi. Kelin tomondagilar ataganlarini çaqaloq aravaçasi ustiga taşlay boşladilar.
Musiqa ohangidanmi yoki xotin-xalajlarning şovqinidanmi, çaqaloq çinqirib yiğlay boşladi.
Musiqa ovozini baland qöyib, kap-katta ota-onalar raqsga tuşdilar. Şaytonning suvidan totgan erkak qudalar hammani raqsga çorladi, yöq deganlarni kayf aralaş sökdi.
– Öynaysanlar, – deyişgaç, ayollar qisinib-qimtinib raqsga tuşdilar. Juda köp içkilik içib, özini yöqotib qöygan, bobo bölgan quda bölmiş yotib qoldi.
Ayollar birin-ketin tarqaldi. Ayvon törida esa kelinning otasi bilan kuyovning otasi özini bilmay pişillab uxlab yotar, toğalar va amakilar tuşunarsiz ohangda nelardir deb ğöldiraşardi. Çaqaloq esa tinmay yiğlar, kelinning madori qurib, bolasiga qaraşni ham, dasturxonni yiğiştirişni ham bilmay garangsib turardi...
Zuhra AHMEDOVA.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶