Tekin pişloq siçqon tutadigan qopqonda böladi
Özbekiston ozod va demokratik davlat sifatida bağrini butun dunyoga oçar ekan, uning hududiga, fuqarolarning ong-u şuuriga missionerlar butun dunyoning u yoki bu burçaklarida paydo bölib, kengayib borayotgan odam savdosi, ommaviy madaniyat, terrorizm, içkilikbozlik, diniy ekstremizm hamda giyohvandlik kabi illatlarni olib kirmoqda.
bilamizki, qadimda dunyoni zir titratgan Rim imperiyasi hududida, Misr va boşqa davlatlarda uruş paytida asir tuşgan askarlarni, mağlub davlat aholisi asirlarini bozorlarga olib borib, huddi hayvonlardek sotişgan. Mana şu qullar gladiatorlar iştirokida katta maydonlarga olib çiqilib, minglab insonlar köz öngida şafqatsiz, qonli janglar taşkil etilgan. Odam bolalari huddi xöroz yoki qöçqorlardek özaro urişişgan. Albatta, bu kabi şarmandali holatlarga allaqaçon barham berilgan. Hozirda odamlarni qul qilib sotiş jinoyat hisoblanadi. Lekin afsuski, bugungi kunda ham şunday insonlar borki, öşa maşʼum savdoni boşqaçaroq, “zamonaviylaşgan” yoki “madaniylaşgan” holda qayta taşkil qilişga urinişadi. Bunday insonlar töriga hali yaxşi-yomonning farqiga bormaydigan yoşlar ilinib qolmoqda. Dunyoning u yoki bu davlatiga borib mömay pul topiş, ozgina mehnat bilan mazza qilib hayot keçiriş kabi yolğon vaʼdalar berib odamlarni avrovçi guruhlar bizning yurtimizga ham xavf solişga harakat qilayotgani sir emas. Eng xatarlisi, şunday kimsalar borki, öz mahallasi yoki qişloğidan boşqa joyni körmagan, hayot tajribasi yöq yoşlarni aldab xorijga olib ketadi. Öşa yoqlarga borib, boşqa bir tuban insonlarga sotib yuborişdek jinoyatni amalga oşiradi. Bir amallab yoşlarni işontirgan firibgarlar ularning pasportini göyo samolyot yoki poyezdga çipta oliş yoki borgan davlatida mehmonxonaga rasmiylaştiriş bahonasida olib qöyadi-da, qaytarib bermaydi. Hujjatsiz qolgan odam yillar davomida qulday işlaşga majbur. Bunday aldovlarga laqqa tuşgan yoşlar horijda heç kimni tanimaydi, öziga huquqiy himoya körsatadigan manzilni bilmaydi, Qölida pasporti bölmagan yigitlar quldek turli qurilişlarda keça-yu kunduz işlatilib, ne-ne maşaqqat bilan uyiga qaytib keladi. Qizlar esa xorijdagi turli-tuman tungi klublar ixtiyoriga sotilib, u yerlarda pul, boylik quturtirgan jirkanç va vahşiy kimsalarning iflos panjasiga tuşadi...
Hulosa qilib aytganda, dunyoning biror joyida tekinga bir burda non ham berilmasligini yoşlarimiz anglab yetişlari kerak. Xalqimizda şunday bir ibora bor: “tekin pişloq ham faqat siçqon tutadigan qopqonda böladi”. Şunday ekan, tekin pişloqni orzu qilib qopqonga tuşib qolmang. Eng muhimi, heç kim öz yurtidagidek tinç va osoyişta osmonni, kerak bölsa, öz yurtidagidek emin-erkin hayotni heç qayerdan topa olmaydi.
Şukurlar bölsinki, işlab, halol pul topib hayot keçiraman, degan insonga yurtimizda ham iş topiladi. Ayniqsa, tadbirkorlik qilaman, degan insonga imtiyozli kreditlar va öz biznes-rejasini amalga oşiriş uçun turli şaroitlar yaratib berilgan. Demak, aziz tengdoşlar, yurtimizning ozod va obodligiga, hayotimiz farovonligiga biz ham hissa qöşaylik. Yuqoridagi kabi iflos kimsalar makriga uçmaylik. Ogoh böling. Zero, ogohlik – davr talabi.
Nursuluv Töqliboyeva,
Qipçoq qişloği, “Yoş muxbirlar posti” aʼzosi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶