Yaxşi kunlarga yetdik, şukur
Mening bolaligim ikkinçi jahon uruşidan keyingi oçarçilik yillariga töğri kelgan. Otam rahmatli biz farzandlarini boqiş uçun keça-kunduz tinmay işlardilar. Tong otmasidan bozorga ketib, qoronği tuşganida kelardilar. Erta tongda dehqonlar bozorga olib çiqqan mahsulotlarini kötara oluvçilarga sotib, yana qişloğiga qaytib ketişardi. Otam ana şunday oşiqqiç dehqonlardan 10-15 taça qovunni sotib olib, tilimlarga bölib sotardilar. Men 4-5 yoşimdan otamning yonida yurib, dastyorlik qilardim. Juda köp oğir kunlarni körganmiz. Eski-tuskilar sotiladigan rastalar bölardi. Ana şu rastalardan kiyilaverib unniqib ketgan kiyim-keçaklarni olib berardilar. Şu kabi kiyimlarni kiyib köpinça kasalliklar yuqtirib olardik...
Hatto zamon ança yaxşilangan 1970-1980-yillarda ham qöni-qöşnilarimiz, mahalladoşlarimiz orasida hayoti izga tuşmagan, yelkasida kambağallik yuki bosib turgan insonlar köp edi.
Ming şukur, mustaqillik tufayli xayotimiz kun sayin fayzga tölib bormoqda. Kam taʼminlangan, ehtiyojmandlar, yakka-yolğiz kişilar davlat ğamxörligidan baxramand. Sobiq ittifoq davrida ijtimoiy ximoya degan atamaning özi yoöq edi. Mustaqil davlatimizda inson omiliga qaratilayotgan bu kabi ğamxörliklardan minnatdorlik tuyğulari uyğonadi dilmizda. Mustaqilligimizga, taraqqiyotimizga köz tegmasin.
Yöldoşboy Boltoboyev

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶