UMRNING YaNGI SAHIFASI – YaNGI YIL MUBORAK, AZIZ YuRTDOŞLAR!
Yurtimizda bayramlar köp, bir-birimizni muborakbod etmoqqa arzigulik nurafşon lahzalar köp. Lekin Yangi yilning taşrifi özgaça. Yil almaşuvi bilan keçadigan tarixiy daqiqalarning tarovati, fayzi, hatto lutfimizdagi jarangi özgaça – Yangi yil!
Agar eʼtibor bergan bölsangiz, 8-dekabr – Konstitutsiya kuni arafasida boşlangan bayramona tadbirlar nihoyatda jöşqinlik bilan Yangi yilga tadorik lahzalariga ulanib ketdi. Har uyning derazasiga yam-yaşil Arça, Qorbobo va Qorqiz rasmlarini solgan bolajonlar hammadan oldin Yangi yil tantanalarini boşlab yuborişdi. Ötayotgan 2017-yilda erişilgan baland-baland dovonlardan oşib, sovğa töla qoplarini orqalagan Qorbobo Qorqizini yetaklab eng avval bolajonlarni xuşnud etdi. Turfarang çiroqlari porlab turgan baland Arçalar atrofida şodon öynayotgan bolajonlar quvonçlarida buyuk kelajakning yorqin nurlari jilvalanayotganday...
Ona Yer bilan tillaşib, uning bağridan dur undirgan Bobo Dehqon, sohibkor-u boğbonlar, tadbirkorlar saxovatidan tökin dasturxonlar şohona! Yangi yil dasturxonlarida yetti iqlim neʼmatlari mujassam! Tillardan dillarga köçayotgan tilaklar ezgu! Yoruğ niyatlar bilan tuzilayotgan rejalar yangi! Rejalarki – xalq, el-u yurt manfaatiga monand!
Otayotgan Yangi yil tongi bilan birga qalblarimizga yangi orzular, quvonçlar oqib kirayotir!
Yangi yilga ilk qadamni ana şunday munavvar tuyğular bilan qöyamiz. Xonadonimizga körk bağişlab, köngillarimizni yoritib turgan Yangi yil Arçasiga boqqanimiz sari vujudimiz tozaradi. Hayotimizga Yangi kun kirib kelayotganidan dillar musaffo, zamin-u osmon musaffo!
Azizlar, ilohim, yil davomida qalblaringizni ana şu musaffolik, nurafşonlik, pokiza va munavvar tuyğular aslo tark etmasin. Yangi yilimizning ilk lahzalaridan hayotga yangi nigoh bilan boqayotgan közlardagi quvonç umringizning yangi sahifasiga ziynat bağişlasin. Oilalar tinç, osuda, köngillar xotirjam, farzandlar soğ-omon va barkamol, ona Yurt obod bölsin, azizlar!
Yangi yilingiz muborak, qadrli yurtdoşlar!
Tahririyat.
Qor xat
Köhna yerga qor yoğdi, samolardan elanib,
Olam oqqa çulğandi, ezgularga ellanib,
Har dilga mehr indi, misli daryo - sellanib,
Şoirlar «qor xat» yozdi, orzularga belanib,
«Qor xat»da bor deb yoğdu, quçoğim oçib çiqdim!
«Qor xat» tutgan qöllardan öpgim keldi çaraqlab,
Fermer bölsa ul odam, ketmasidan yiroqlab!
Yurtboşim qöygan talab – mahsulotin qadoqlab,
Bozordan örin olgan xuşxabarin daraklab
Yozilgan «qor xat» sirin elimga soçib çiqdim!
Qarang-a, ğalla ekib, uyibdilar zör xirmon,
Halol mehnat – ter tökib, kök uzra qöymiş narvon.
Daromad kelar oqib, neça milyard-u, milyon,
Barokat elga yuqib, töy-u tomoşa har yon –
El-u yurt quvonçidan yuragim toşib çiqdim!
Salkam yetmiş milyard söm paxtadan kelib tursa,
Çorva-yu pillasidan hamyonlar tölib tursa.
Baliğidan bir totgan, ortiga qaytib tursa,
Tadbirkor öğlonlari zamondan özib tursa –
«Taraqqiyot közgusi»n dunyoga tutib çiqdim!
«Qor xat» bilan yöqlagan balki yoşlar, hoynahoy,
Marra tomon yetmasdan, tutib oldim men atay.
Bitta-bitta tizilgan şartlari bor bir talay.
Prezidentning qölidan «Malibu» olgan, hay-hay,
Özimizning Elyor deb, men aşʼor bitib çiqdim!
Sozanda-yu göyanda, huquq ahli bir taraf,
Şifokorlar bir yonda, el-yurtga keltirib naf.
Namunali uylarda yaşayotir xalq yayrab,
Ilm-u irfon yölida fidoyi neça salaf,
«Qor xat»lar qabatidan maʼnolar uqib çiqdim!
Ö-hö, qança «qor xat»ning egalarin uşladim,
Qilgan ajib şartlarin özlariga yukladim.
Tinglab orzu, ahdlarin köngilimni xuşladim,
Har birin davlatlarin misli xon – qiyosladim –
Qiyosimdan bölib şod, men ham şart tuzib çiqdim!
Endi navbat menga, deb, «qor xat» yozdim çökkalab,
Fermer oğam bilsin-da, yurganimni öpkalab.
Ezgulik el-yurtga zeb – aytilgan köp martalab,
Şartlarim juda oson – iş öringa köp talab,
Yaxşilik – yoruğ yöl deb, niyatlar qilib çiqdim!
Yurtboşim Yangi yilga yaraşiqli nom berdi,
Tadbirkorlik qilganga, ezgu niyat – kom berdi.
Yangi ğoya har dilda uyğonsin deb, ahd berdi,
Va tadbirkor qöliga qonuniy asos berdi –
Işbilarmon oğalar mardi-maydon deb, çiqdim!
Yoşlarning dilida çöğ – Istiqlolga hamqadam,
Sarhisobdan köngli töq – Dehqon bobo şod, xurram.
Yuraklarda armon yöq – dunyo böldi bir qadam,
Yurt ufqida ğubor yöq – har qariç yerda bayram –
«Tinçlik!» degan şiorni boşimda tutib çiqdim!
Urf-u odat, anʼana – bor bölsin-da, azizlar,
«Qor xat» asli bahona, közlarga tuşdi közlar,
Porlab tursin samoda, oy-u Quyoş, yulduzlar
Tonglar otsin osuda, nur elasin kunduzlar,
Yurtning Yangi yiliga nekqadam qöyib çiqdim!
Robiya YÖLDOŞEVA.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶