OTA-ONAMDAY QADRLI
Men har gal aziz ota makonim – Amudaryoga kelganimda, ota-onamni koʻrib, sogʻinchlarim bosilgach, yana bir aziz inson – Xonimjon ammam tomon oshiqaman.
Ha, azizlar, oʻz fidoyi mehnati, elsevarligi, tashabbuskorligi-yu tashkilotchiligi, bilimdonligi bilan Amu elining oʻz qiziga aylangan Xonimjon Rajabova mening yaqin qarindoshim – ammajonim boʻlgani uchun emas, balki mening bugungi darajaga yetishuvim, tajribali shifokor va shaxs sifatida shakllanishimda, hayotda oʻz oʻrnimni topishimda ota-onam, ustozlarim kabi jonkuyarlik qilganlari uchun ham juda qadrli.
Esimda: 1975-76-yillar edi. Endi aqlimni taniy boshlagan kezlarim. Xonimjon ammam Toshkent shahrida, Universitetda oʻqirdilar. Ammamning har gal yozgi taʼtilga kelishi biz uchun haqiqiy bayramga aylanib ketardi. Uning muloyim va mehribon soʻzlashlari, sehrli ovozlari, nazarimda hammaning eʼtiborini tortardi. Ammam bizga Toshkent shahridan qiziq-qiziq ertak kitoblar olib kelib berardilar va albatta, bu kitoblarni oʻqib, magʻzini chaqishimizni talab qilardilar. Maktabda "aʼlo” bahoga oʻqigan bolalar uchun alohida kitob sovgʻa qilardilar. Endi oʻylab qarasam, menda kitobga mehr, ilm olishga intilish tuygʻusi ammamdan oʻtgan va u kishi meni intizomli, madaniyatli kitobxon sifatida tarbiyalagan ekanlar.
Ammamning qishlogʻi Kuyuk koʻpir bilan bizning ovulimiz orasi 7-8 chaqirimlik yoʻl edi. Ammam ana shu masofani erinmay piyoda bosib oʻtar, menga chiroyli husnixatlar bilan insholar yozishni oʻrgatardilar.
– Shifokor albatta adabiyotni yaxshi bilishi kerak, – derdilar ammam. – Chiroyli soʻzlashni bilmagan shifokor hech qachon obroʻ topmaydi.
Men ammamdan eng avvalo odamgarchilikni, bir-birovni qadrlashni, bundan ham muhimi, maʼnaviyatga, kitobga mehrni oʻrgandim. Oʻzimda, agar yaxshi xislatlar bor boʻlsa, ularning barchasi Xonimjon ammam tufayli deb bilaman.
Biz shifokorlar insonlarning yoshini oylar va yillar orqali emas, balki biologik holati – ongi, tafakkuri, maʼnaviy yetukligi va maʼrifatparvarligidan kelib chiqib belgilaymiz. Ammamning menga:
– Anvarjon, 60 yoshga toʻlayotirman, – deganlariga, toʻgʻrisi, mutaxassis sifatida hech ishonmadim. Chunki joʻshqin tabiatli, koʻngillari mehr-muhabbatga limmo-lim, barcha yoshdagilar bilan xuddi tengdoshi kabi samimiy gaplashib ketaveradigan, har qanday muammoni dadillik bilan joyida hal qilib, yigitlarday mardlik qila oladigan, yoshlarday shijoatli ammam, nazarimda nuroniylik manzilida ham yoshlardan aslo qolishmaydi!
Men aziz va mehribon, samimiy va dilkash doʻst, mehr-oqibatli, bilimdon, saxovatpesha ustoz, ota-onamday qadrli ammam – Xonimjon Rajabova bilan hamisha faxrlanaman. Yuragim toʻla sogʻinch va muhabbat bilan:
– El ichra hamisha aziz va suyukli farzand boʻlib yashash baxtiga bir umr muyassar boʻling, baxtli-saodatli yashang, ammajon! – deyman. Sizga mustahkam sogʻlik, uzoq umr tilab, jiyaningiz
Anvar Rajabov,
Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi poliklinikasi Bosh shifokori.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
