SUMALAK EMAS, QUVONÇ ULAŞDI
Keçki payt işdan çarçab, uyga qaytayotgandim. Endi köça eşigimizga yetdim deganimda oyoq tovuşini eşitib, orqamga burilib qaradim. Qaradim-u bizdan ança narida turadigan qöşnimizning ön yoşlar atrofidagi qizaloği qölida kosa, yugurib kelayotganini kördim.
Qizaloq yengil kiyingan, bahor bölsa-da kunning sovuği ketmagan havosini pisand etmay, yuzlari qizarganiga qaramay, kulib turib:
– Oling, sumalak, onam berib yubordi, – dedi quvonçini yaşira olmay.
Qizaloqning şodligi menga ham ötdi. Quvonganimdan oila aʼzolarimga suyunçiladim:
– Sumalak, sumalakka kelinglar!
Bu – xonadonimiz dasturxonidagi yilning birinçi sumalagi edi! Beş-olti qöşni yiğilişib, endi sumalak pişirişga tayyorlanib, buğdoy undirayotgan edik.
Şuning uçun sumalakdan hammamiz havas bilan totdik. Negadir butun oila aʼzolarimizning kayfiyati kötarilib ketdi. Qizaloq xuddi uyga sumalak bilan birga quvonç ham olib kelgandek böldi.
Öylab qarasam, qadimiy Navröz bayrami bilan boğliq urf-odatlarimiz zamirida köp maʼnolar bor ekan, hamjihatlik, mehr-oqibat...
Asal Sobirova,Amudaryo akademik litseyi öqituvçisi.
(Foto: ÖzA)

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶