Shukronalik!

Musaffo osmon, osuda tonglar, bolalarning shoʻx-shodon kulgulari, beshikda allaning ovozidan orom olib uxlayotgan goʻdaklar. – Yaratganning bizga inʼom etgan eng buyuk neʼmati shu emasmi? Yilning 4 fasli teng keluvchi jannatmakon yurtimizda ayni yoz chillasi. Tinib-tinchimas amudaryoliklar kunning haroratini pisand qilmay oʻz yumushlari bilan band. Kimlardir koʻchasini obodonlashtirayotgan, kimdir tomorqasidan birinchi hosilni olib, ikkinchisini ekishga kirishgan, kimlardir bozor rastalarida oʻz bogʻida yetishtirilgan noz-neʼmatlarni sotib, daromad topmoqda. Bolalar esa yozgi taʼtildan zavq olib, suv toʻla ariqlarda choʻmilishmoqda.

Bugun ishdan qaytayotganimda ushbu manzaralarning guvohi boʻlar ekanman, beixtiyor hayolimga “shukronalik” degan soʻz keldi. Yer yuzida bizning yurtdagi kabi tinchlik, farovonlik, toʻkinchilikda yashashni istayotgan insonlar kammi? Ammo baʼzi yurtdoshlarimiz borki, shukr qilish oʻrniga faqat noliydilar. Inson qoʻlidagi neʼmatlarga shukur qilca, neʼmatlari yanada ziyoda boʻladi. Aksincha, nolish, inkor qilish bilan esa qoʻlidagi shu neʼmat ham yoʻqqa chiqadi, deyishadi. Bu bilan boriga shukr qilib, yoʻgʻiga koʻnib yashayverish kerak, demoqchi emasman. “Olma pish, ogʻzimga tush” degan bilan ish bitmaydi. “Harakatda – barakat”, deydi dono xalqimiz. Lekin ming afsuski, davlat idoralariga arz qilib boruvchi fuqarolarimizning koʻpchiligi bola nafaqasining vaqtida plastik kartalariga tushmayotgani, mahallasida bir soat chiroq oʻchib qolgani, sogʻligida muammolar borligi, uyi davlat tomonidan taʼmirlab berilmaganidan nolishib, murojaat qiladilar. Mana shunday holatlarni koʻrganimda, “Ey inson, 32 muchang sogʻ-salomat-ku, boshqalar singari halol ishlab, mehnat qil. Davlatga boqimanda boʻlib yashashdan ne naf? Qachongancha shu alfozda davom etmoqchisan?” deb aytgim keladi. Axir hammasi insonning oʻz qoʻlida-ku!

Dunyoga taniqli milliarderlar Alibaba Group asoschisi Jack Ma, ikkita qoʻli va rivojlanmay qolgan oyoqlari bilan mashhurlikka erishgan Nik Vuychichlar ham oddiy oila farzandlari boʻlgan. Bugungi havas qilgulik hayotlariga yetib kelgunlaricha ular qancha mehnat va mashaqqatlarni bosib oʻtmagan deb oʻylaysiz? Amudaryoda ham mana shunday jasorat timsollari koʻplab topiladi.

Ammo besh barmoq barobar boʻlmaganidek, yuqoridagi kabi arzimagan sabablar uchun oltindan qimmat vaqtini faqatgina nolish, norozilik kayfiyatida oʻtkazib yuboruvchi yurtdoshlarmiz ham afsuski, topiladi. Shu xil toifadagi hamyurtlarimizga yuzlanmoqchiman:

– Hayot, tinchlik deb atalmish bebaho neʼmatlarning qadriga yeting. Bu dunyoga kelganimizning oʻzi katta baxt. Fikr-u xayolingizni goʻzalliklar bezasin. Mehnat qilib, rohat toping. Eng shirin non oʻz qoʻlingiz bilan topgan noningizdir.

Fotima Eshimbetova.