Qosh qora boʻlsa ham, manglay qora boʻlmasin!

Turmushga chiqishdan oldin menga yomon qaynsingil uchrashi haqida xayol ham qilmagan ekanman. Chunki bu dunyoning qaytar dunyo  ekanligini har qadamda anglab, oʻz yangalarimga nisbatan hamisha hurmatni, odob-u andishani saqlab muomala qilganman. Ha, adashmayapsiz, bu – maqtanish! Baʼzida inson oʻzidagi yaxshi fazilatlari bilan maqtanib, buni eshitgan kimdir oʻziga ibrat olsa, maqtanish ham xayrli boʻladi. Insonning erta bir kun bordi-keldi qilib, yaxshi va yomon kunlarida yonida turadigan yaqinlari ham, albatta, qaynsingil, qaynopa, ovsin va yangalarimizdir.

Yomon qaynsingil haqida xayol ham qilmaganman, shukurki, oʻz singlimday yaqin, sirdosh, yangasini oʻz opasiday qabul qilgan singil uchradi! Men unga "qayni" soʻzini qoʻshmasdan singil deb murojaat qilyapman. Sababi har doim singlim boʻlishini orzu qilganman. Demoqchimanki, hamma narsa niyatga bogʻliq ekan, dunyoda. Sen xayolingdan oʻtkazgan qisqagina fikr ham real hayotda, albatta, sodir boʻladi.

Hayotiy misol.

Talabalik yillarimiz guruhdoshlarimiz bilan koʻp mavzularda tez-tez bahslashardik. Hayotiy mavzularni oʻrtaga tashlab, oʻsha mavzuni muhokama qilar edik. Erkin fikr bildirish esa jurnalistika fakulteti talabalari uchun dunyoqarashni kengaytiruvchi vosita boʻlib xizmat qilardi nazarimizda.

Shunday bahslarning birida kursdosh qiz bir fikr aytdi: "Agarda men kelajakda turmushga chiqsam, erim boshqa bir ayolni tanlab, unga uylanmoqchi boʻlsa, men unga oʻzim sovchi boʻlib boraman, kundosh masalasini tabiiy qabul qilaman", dedi. Biz uning bu gapidan nihoyatda ajablandik. Bu gapni boshqa aytmasligini, aytgan gaplarini qaytarib olishini soʻrab, dashnom berdik. U esa oʻz fikrida sodiq qoldi. Bu orada u oila qurdi, farzandli boʻldi, bir mehribon va mard yigit unga umr yoʻldosh boʻldi. Oʻsha kursdoshimning instagramdagi sahifalarini, unga joylayotgan rasmlarini-yu, videolarini koʻrib, u dunyodagi eng baxtli ayoldan biriga aylangan, deb oʻylar edim. Ammo keyinchalik bilsam, u eri bilan ajrashganiga bir yildan oshibdi. Eri oilasidan voz kechib, oʻzidan yoshi ancha katta xotin bilan qoʻshni davlatga ketib, oʻsha joyda yashayotgan ekan. Biz tomonlarga esa faqatgina farzandidan xabar olish uchungina keladi, deya nola qiladi kursdosh qiz... Niyating – yoʻldoshing, degani shu boʻlsa kerak.

Hayotiy yana bir misol. Qoʻshnimiz boʻlar edi, uyiga mahallaning bolalari birga oʻynash uchun oʻgʻlini soʻrab borishsa, oʻgʻlining ismini aytib, falonchi oʻldi, deya ostonada turgan bolalarni haydab solardi. Oradan vaqt oʻtdi-yu, oʻgʻil yigirmaga chiqar-chiqmas olamdan oʻtdi...

Balki bularning niyatga, bilib-bilmay ogʻizdan chiqqan gaplarga aloqasi yoʻqdir. Balki bu taqdirdir, biroq yaxshi niyat va goʻzal soʻz yomon taqdirni yaxshi tomonga oʻzgartira olishiga ishongimiz keladi. Qaysidir maʼnoda ishonamiz ham.

"Manglayi qora", deya tanbeh beradi bolasiga ayrim onalar. Naqadar jirkanch soʻz! "Xarob boʻlgur", deya dilingni qon qiladi yana bir befarosat kelin hali besh yoshga ham toʻlmagan norasidaga. Achinib ketasan, xoʻsh, shu niyating amalga oshib, bolang haqiqatan manglayi qora boʻlsa, nima qilasan?! Farzanding koʻz oʻngingda xarob boʻlsa, uning aziyatini faqat va faqat oʻzing chekasan, shunday  emasmi?! Yoki bilib-bilmay aytilgan qargʻish ham ijobat boʻlib qolishidan choʻchimaydimi ular?

Ha, azizlar, hayotingiz mobaynida niyatlaringiz oʻzingizga hamroh boʻladi. Fikrlaringiz sizni boshqaradi. Ongimizdagi oʻy-xayollarni koinotga signal sifatida yuboramiz-u, u oʻzimizga yaxshi va yomon vaziyatlar, taqdirlar koʻrinishida qaytadi. Bu mening gapim emas, mutaxassislarning necha yillik izlanishlari davomida isbotlangan haqiqat. Shunday ekan, hamisha oʻzingizga ezgu fikr, ezgu soʻz, ezgu amalni ep koʻring, zero, niyatlar biz bilan hamisha hamqadam. Onalarimizning, ayniqsa, yosh onalarning qulogʻiga bir gapim bor: bilib-bilmay bolangizning manglayini qora qilib qoʻymang...

Yashiringul