Qoş qora bölsa ham, manglay qora bölmasin!

Turmuşga çiqişdan oldin menga yomon qaynsingil uçraşi haqida xayol ham qilmagan ekanman. Çunki bu dunyoning qaytar dunyo  ekanligini har qadamda anglab, öz yangalarimga nisbatan hamişa hurmatni, odob-u andişani saqlab muomala qilganman. Ha, adaşmayapsiz, bu – maqtaniş! Baʼzida inson özidagi yaxşi fazilatlari bilan maqtanib, buni eşitgan kimdir öziga ibrat olsa, maqtaniş ham xayrli böladi. Insonning erta bir kun bordi-keldi qilib, yaxşi va yomon kunlarida yonida turadigan yaqinlari ham, albatta, qaynsingil, qaynopa, ovsin va yangalarimizdir.

Yomon qaynsingil haqida xayol ham qilmaganman, şukurki, öz singlimday yaqin, sirdoş, yangasini öz opasiday qabul qilgan singil uçradi! Men unga "qayni" sözini qöşmasdan singil deb murojaat qilyapman. Sababi har doim singlim bölişini orzu qilganman. Demoqçimanki, hamma narsa niyatga boğliq ekan, dunyoda. Sen xayolingdan ötkazgan qisqagina fikr ham real hayotda, albatta, sodir böladi.

Hayotiy misol.

Talabalik yillarimiz guruhdoşlarimiz bilan köp mavzularda tez-tez bahslaşardik. Hayotiy mavzularni örtaga taşlab, öşa mavzuni muhokama qilar edik. Erkin fikr bildiriş esa jurnalistika fakulteti talabalari uçun dunyoqaraşni kengaytiruvçi vosita bölib xizmat qilardi nazarimizda.

Şunday bahslarning birida kursdoş qiz bir fikr aytdi: "Agarda men kelajakda turmuşga çiqsam, erim boşqa bir ayolni tanlab, unga uylanmoqçi bölsa, men unga özim sovçi bölib boraman, kundoş masalasini tabiiy qabul qilaman", dedi. Biz uning bu gapidan nihoyatda ajablandik. Bu gapni boşqa aytmasligini, aytgan gaplarini qaytarib olişini sörab, daşnom berdik. U esa öz fikrida sodiq qoldi. Bu orada u oila qurdi, farzandli böldi, bir mehribon va mard yigit unga umr yöldoş böldi. Öşa kursdoşimning instagramdagi sahifalarini, unga joylayotgan rasmlarini-yu, videolarini körib, u dunyodagi eng baxtli ayoldan biriga aylangan, deb öylar edim. Ammo keyinçalik bilsam, u eri bilan ajraşganiga bir yildan oşibdi. Eri oilasidan voz keçib, özidan yoşi ança katta xotin bilan qöşni davlatga ketib, öşa joyda yaşayotgan ekan. Biz tomonlarga esa faqatgina farzandidan xabar oliş uçungina keladi, deya nola qiladi kursdoş qiz... Niyating – yöldoşing, degani şu bölsa kerak.

Hayotiy yana bir misol. Qöşnimiz bölar edi, uyiga mahallaning bolalari birga öynaş uçun öğlini sörab borişsa, öğlining ismini aytib, falonçi öldi, deya ostonada turgan bolalarni haydab solardi. Oradan vaqt ötdi-yu, öğil yigirmaga çiqar-çiqmas olamdan ötdi...

Balki bularning niyatga, bilib-bilmay oğizdan çiqqan gaplarga aloqasi yöqdir. Balki bu taqdirdir, biroq yaxşi niyat va gözal söz yomon taqdirni yaxşi tomonga özgartira olişiga işongimiz keladi. Qaysidir maʼnoda işonamiz ham.

"Manglayi qora", deya tanbeh beradi bolasiga ayrim onalar. Naqadar jirkanç söz! "Xarob bölgur", deya dilingni qon qiladi yana bir befarosat kelin hali beş yoşga ham tölmagan norasidaga. Açinib ketasan, xöş, şu niyating amalga oşib, bolang haqiqatan manglayi qora bölsa, nima qilasan?! Farzanding köz öngingda xarob bölsa, uning aziyatini faqat va faqat özing çekasan, şunday  emasmi?! Yoki bilib-bilmay aytilgan qarğiş ham ijobat bölib qolişidan çöçimaydimi ular?

Ha, azizlar, hayotingiz mobaynida niyatlaringiz özingizga hamroh böladi. Fikrlaringiz sizni boşqaradi. Ongimizdagi öy-xayollarni koinotga signal sifatida yuboramiz-u, u özimizga yaxşi va yomon vaziyatlar, taqdirlar körinişida qaytadi. Bu mening gapim emas, mutaxassislarning neça yillik izlanişlari davomida isbotlangan haqiqat. Şunday ekan, hamişa özingizga ezgu fikr, ezgu söz, ezgu amalni ep köring, zero, niyatlar biz bilan hamişa hamqadam. Onalarimizning, ayniqsa, yoş onalarning quloğiga bir gapim bor: bilib-bilmay bolangizning manglayini qora qilib qöymang...

Yaşiringul