Jayxun ilhomlari
Navröz sayli
Bahor yangilaniş, bu gullar fasli,
Bahorga oşufta bulbullar fasli,
Pinhona sevişgan, köngillar fasli,
Tabiat inʼomi, zamon zayli bu,
Öynab-kuling döstlar, Navröz sayli bu.
Boyçeçak beribdi bahordan darak,
Maysalar yam-yaşil, inson jonsarak,
Hatto uyğonişda, osmon-u falak.
Tabiat inʼomi, zamon zayli bu,
Öynab-kuling döstlar, Navröz sayli bu.
Kök libos kiyibdi, törtta tomoning,
Doşqozonda qaynar Navröz taoming.
Kuy-qöşiq avjida, bahor ayyoming,
Tabiat inʼomi, zamon zayli bu,
Öynab-kuling döstlar, Navröz sayli bu.
Insonga eʼtibor, sifatli taʼlim,
Yil boşida böldi, barçaga maʼlum.
Navröz şoh taomi – sumalak, halim,
Tabiat inʼomi, zamon zayli bu,
Öynab-kuling döstlar, Navröz sayli bu.
Şomurod urf-odat, özimizniki,
Kelajak - şul qaro közimizniki.
Hammasi öğil-u qizimizniki,
Tabiat inʼomi, zamon zayli bu,
Öynab-kuling döstlar, Navröz sayli bu.
Şomurod Xöjanov, Dörman ovuli.
Doşqozonda sumalak
Ayni bahor çoğida,
Gözal Manğit boğida,
Navrözi olam böldi,
Dillar quvonçga töldi.
Doşqozonda sumalak,
Qaynar limmo-lim malak,
Quşlar karvoni lak-lak,
Aytişar yaxşi tilak.
Momolardan allalar,
Aytişni xöp örgandik.
Gul oçilgan pallalar,
Olam nurga tölgandek.
Har yili şunday Navröz,
Kirib kelsin şöx bölib.
Amudaryo suvlari,
Oqib tursin möl bölib.
Sayyora Nasrullayeva, 24-sonli maktab öqituvçisi.
Samodagi varrak
Navröz keldi qaranglar,
Kuy-qöşiqlar jaranglar.
Karnay, surnay ovozi,
Dillarga xuş yoqadi.
Doşqozonda sumalak,
Toşlar terib solişar.
Olam töladi nurga,
Inson qalbi mehrga.
Samo tölar varakka,
Yuzdan kulgu arimas.
Navröz şunday ajoyib,
Köngillarda ğaroyib.
Gulzor Qöziboyeva,
34-maktab öquvçisi.
Köklam keldi
Bahor keldi, bahorjon,
Sayroqi quşlar bilan.
Qozonlarda qaynagan,
Sumalak va kök bilan.
Yomğir yoğdi dalaga,
Qirlar töldi lolaga.
Varraklar parvozidan,
Şodlandi qiz-u bola.
Hayotxon Hayitboyeva,
34-maktab öquvçisi.
Gulbahor nafasi
Quyoş erta uyğonib,
Köklamning yuzin oçdi.
Har tomonda quşlar ham
Çuğurlab, şodon uçdi.
Navbahor osmonida,
Bulutlar ham quvlaşdi.
Orasida varraklar
Bulutlarga böylaşdi.
Şunday gözal damlarda
Sumalaklar qaynadi.
Atrofida bolalar,
Quvlaşmaçoq öynadi.
Qizaloqlar gul terib,
Şöx qöşiqlar kuylaşar.
Soçlarin mayda örib,
Quvlaşmaçoq öynaşar.
Atrofning gözalligi,
Quşlarning xuş ovozi.
Dillarga xöp yoqadi.
Gulbahorning nafasi.
Elyorbek Erkinov, 57-maktab öquvçisi.
Boyçeçak
Dimoğim tölmoqda xuşböy hidlarga,
Burkanar yon-atrof yaşil ranglarga.
Qançalar nimjon, nozik, bir nihol,
Hayot uçun kuraşar bu jajji qirol.
Nimalarga qodir sirli tabiat,
Yorib çiqar toşni, şu nimjon nihol.
Quyoşning nuridan kuç olar sekin,
Olamni bezatar, lola-yu hilol.
Quloqqa çalinar quşlar sayroği,
Boşqaça nur soçar quyoş, bahorgi.
Qaldirğoç unutmas, eski makonin,
Eşigim oçiqdir, barakam, kirgin.
Tirik jon tebranar, bahorni sezib,
Bolari ğuvillar, boğlarni kezib.
Kumuş qiş çekinadi sekinlik bilan,
Ona yer töyindi, qor-mehring bilan.
Toğlarning qöynida ungan boyçeçak,
Qizlarning boşida gözal moyçeçak.
Mayin şabadangdan yayradim, bahor,
Jajji bola böldim, qaytadan, takror.
Mansurbek OLLOMBERGANOV,
Islom Karimov nomidagi
TDTU talabasi.
Vatan
Osmondagi yulduzlar,
Heç ham sönib qolmaydi.
Oy va Quyoş kun almaşib,
Sira tinim bilmaydi.
Insonlar bu hayotda,
Vatanim deb yaşaydi.
Oy-yulduzlar porlagan,
Quyoşli osmon kabi.
Zarina Töraboyeva,
34-maktab öquvçisi.
Kapalak
Uçib kelib, kapalak,
Bahordan berdi darak.
Quvlaşmaçoq öynadik,
Kun böyi bölib halak.
Bahor nafasi yelib.
Olam munavvar böldi.
Jajji kapalak kelib,
Dillar sevinçga töldi.
Mayli, öynab uçaver,
Gullarimni quçaver.
Sen bahorning elçisi,
Dillarni şod etaver.
Kumuşoy Töraboyeva,
29-maktab öquvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶