SABR-U ÇIDAM BILAN
Men 1962-yilning noyabr oyidan 1965-yilning noyabr oyigaça, uç yil sobiq sovet armiyasi safida xizmat qilganman. Uç yil ota-onangdan, tuğilib-ösgan yurtingdan uzoqda böliş oson emasligini tengdoşlarimiz yaxşi bilişadi. 70-yillarda armiya xizmati uç yildan ikki yilga tuşirildi. Hozir esa bir yil.
Bizlar harbiy xizmatga çaqirilgan davrimizda iloji boriça köpçilik harbiy xizmatdan qolişga harakat qilişardi. Ötgan asrning 64-65-yillarida esa oliy öquv yurtida öqiyotganlar, bitirganlar ham harbiy xizmatga çaqirila boşlandi.
Xöş, hozir qanday? Armiya yoşidagi yoşlarimizga havas qilsak arziydi. Negaki, ular hozir bir yil öz Vatanida xizmat qiladi. Şu bilan birgalikda ança imtiyozlarga ega bölişadi. Avvallari bunday imtiyozlar yöq edi.
Harbiy qismlarda turli millat vakillari xizmat qilişardi. Natijada özaro kelişmovçilik, tortişuv, özidan boşqa millatni mensimaslik holatlari ham uçrab turardi. Men xizmat qilgan qism temir yöldan 15-20 çaqirim uzoqlikda, qalin örmon içida joylaşgandi. Qismimizga temir yöl orqali turli quriliş mollari kelardi, ularni esa keçiktirmay vagonlardan tuşiriş lozim edi. Şu boisdan ham temir yöl stantsiyasida navbatçilik qilardik. Bir kuni yarim tunda yuk keldi. Navbatçilar boşliği rus millatiga mansub zobit edi. Yarim keça bölişiga qaramay, u meni qismga xabar beriş uçun yubordi. Bunga 60-yilça vaqt ötgan bölsayam, u kun tez-tez yodimga tuşib turadi.
Zobit buyruğini bajariş askar uçun qonun. Xullas, yarim tunda örmon içidan qismga yayov bir özim yetib borganman.
Yuk kelganligi haqidagi xabarni qism rahbariyatiga ertalab yetkazsa ham bölardi. Xolbuki, buni zobitimiz tuşunişni istamadi va meni – özbek millatiga mansub askarni ayaş haqida öylagisi ham kelmadi. Biz ana şunday bosimlar ostida xizmat qilganmiz.
Darhaqiqat, bizlar uç yil barça qiyinçiliklarga bardoş berib, sabr-u çidam bilan xizmat qildik. Natijada boşqa orzularimizga uç yil keçikib yetişganmiz.
S.XÖJANIYoZOV, faxriy jurnalist, sobiq askar.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶