Jayxun ilhomlari
Mehr bitigi
Işq ötida devonai Maşrab bölding,
Yölimda poyloqçi, yöl tösar bölding.
Nogahon nigohim tuşsa kimgadir,
Raşk azobida böğmoqçi bölding.
Ilohim tuşimda xaloskor qildi,
Öngimda bir işqni afsona qildi.
Netay, muhabbat qasri asira qilib,
Jonimni joningga payvasta qildi.
Barça oşiqlarni qoldirib doğda,
Sevgimiz falakda oşkora böldi.
Biz qurgan qasrimiz koşona böldi,
Olti farzand andin nişona böldi.
Eng sara mevazor, gul boğimizdan,
Ön sakkiz nabira durdona böldi.
Allohga ming bora şukrona aytib,
Har tongda, har şomda duolar qilib.
Yetmiş bahoringda jufti gul bölib,
Şeʼr emas, mehr bitdim men sizni suyib.
Ellik yilki siz podşoh - men esa vazir,
Şahzodalar doim xizmatda hozir.
Allohning neʼmati – baxt-u-taxtimiz,
Bizga Oy baxt tilagan Hazrati Xizr.
Allohni sevguvçi har bir möʼmin ham,
Beşak, şunday baxtga erişgay.
Jongilbika Rahim Bobojon qizi.
Xulosa
Hayot xuddi daryoga öxşar,
Orqasiga qaytmaydi oqib.
Keksalar der: - Umrimiz ötdi,
Kiprikni bir olgunça qoqib.
Toğ kabidir, - der birov, – hayot,
Çiqqaningda harakat asta.
Tuşganingda xohla-xohlama,
Tezda özni körarsan pastda.
Yana derlar: – Yillar ötadi,
Borimizni öğirlab bir-bir.
Inson zoti borki hammasi,
Bu holatga könişga majbur.
Şunday bölsa ne qolar bizdan,
Öylantirar şu savol bot-bot –
Yaxşilik qil – yaxşi yaşarsan,
Hamda qolar sendan yaxşi ot.
Demak, bundan çiqar xulosa:
Ezgulikka band bölib yaşa.
Hayot şudir – har kim ham undan,
Aʼmoliga olar yaraşa.
Ahmad NAFASOV.
Bizdan ne qoladi...
Bizdan ne qoladi, aziz döstlarim,
Aytilgan yaxşi söz – aşʼor qoladi.
Bizdan ne qoladi - azim binolar
Qurolsak, qutluğ nom – meʼmor qoladi.
Bizdan ne qoladi, aziz döstlarim,
Hur diyor – jannatga monand qoladi.
Çunki bizlar kamolotga yetkazgan,
Izimiz bosuvçi farzand qoladi.
Bizdan ne qoladi, aziz döstlarim,
Bajargan ezgu iş – aʼmol qoladi.
Yana ne qoladi – avlodlar uçun,
Örnak bölmoqlikka timsol qoladi.
Gulnora YuSUPOVA.
TÖRTLIKLAR
Sendan kutganlarim şumidi hayot,
Mening tilagimni bermading hayhot?
Baxtsiz odamlarga jonim kuyardi,
Öşa baxtsiz odam özimmi, nahot...
* * *
Yöq, yöq! Unutgin, deb ötinma zinhor,
Sen boqiy erursan maʼsum tilakda.
Unuta olmayman, axir noming bor,
Birinçi muhabbat degan yölakda.
* * *
Dunyoda har inson bebaho-sara,
Qadriga yetamiz yöqotgan zamon.
Mayli, yöllariga bir umr qara,
Biroq u kelmaydi, şunisi yomon!
Örozali REYIMOV.
Jon sadağa
Özbek qizi dor öynar,
Dutor çertib, tor öynar.
Xino bosgan kaft, barmoq,
"Qayroq”qa xumor öynar.
Ayollarni gul dedim,
Kulgularin dur dedim.
Hay-hay köz qamaştirgan,
Jamollarin hur dedim.
Römolçasi qölida,
Ezgu maqsad dilida.
Qadoq qöllar çarçamas,
Istiqbolning yölida.
Jonimga jon dudoğa,
Öldurgadur adoğa.
Oyday, anbar yuzlarga,
Deyman şu jon sadağa.
Zulfiya OLLAYoROVA.
JÖRALAR
Gurlan yölning çuqurlarin bilamiz,
Aylanib ötişga amal qilamiz.
Tekis kelsa şamol bölib yelamiz,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Kuyuk köpirdan ötsak, yaxşi yurarmiz,
Tekis yölda töxtamasdan "surarmiz”.
"Reyd” kelsa darhol quyon bölarmiz,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Şamol bölib yetsam "Vaxum” yöliga,
Yaxşilab qarayman öngu-sölimga.
"Sakson”da haydayman tuflab qölimga,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Bir amallab Manğit bozor boramiz,
Mijoz kutib, yöl çetida turamiz.
"DAN” körinsa, darrov rulni buramiz,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Taniş körsak peşvoz çiqib, tezlaymiz,
Sumkasini olmoqlikni közlaymiz.
Özi tugul itini ham "siz”laymiz,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Bir odamni talaşamiz uyalmay,
Sökişamiz hatto tilni tiyolmay.
Baʼzilar çiqadi bizni qiyolmay,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Maşinani töldirmoqlik azobdir,
Gar çaqqon bölmasang holing xarobdir.
Tört odam mindirmoq baʼzan sarobdir,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Taksi haydab, körganman men holimni,
Ehtiyot qism deb sotdim molimni.
Körmaganman mijozlarday zolimni,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Topgan puling taʼmiringga yetmasa,
Maydalab topganga işing bitmasa.
Farhod aytar benzinimga yetmasa,
Taksiçiga oson demang, jöralar.
Farhod AVEZOV, Namuna MFY.
KITOB ÖQING
Qöying endi internetni,
Taşlang bugun telefonni.
Döst tanlaşda adaşmanglar,
Eng yaqin döst kitob! Kitob!
Kitob aro ziyo porlar,
Ezguliklar, unar gullar.
Maysa, şudring ovozi bor,
Tört faslning parvozi bor.
Köz oldingiz çaman bölar,
Goho daraxt tilga kirar.
Tabiatga şaydolik va
Mehringiz ham ortib borar.
Tarixingni bilgin öğlon,
Huşyor, ogoh bölgin har on.
Dunyo sirin oçmoq bölsang,
Kitobdadir uluğ irfon.
Zuhra AHMEDOVA,
"Jayxun ilhomlari”
NNT aʼzosi.
TÖRTLIKLAR
Bolalik, qoldingmi tuşga aylanib,
Şöx-şodon yugurgan köçalarimda.
Yuragim qaʼrida manguga qolding,
Ona deb uzatgan qölçalarimda.
* * *
Qiz bolaga ibo-yu husn yaraşar,
Qalbida u bilan sevgi ham yaşar.
Orzular ummonida daryodek toşar,
Guldek uzib qalbini söndirmang faqat.
* * *
Borliq gözallikka burkangan kunda,
Oppoq qor könglimni yoritgan tunda.
Qalbimda orzular jöşar bir zumda,
Armonlar yiroqda, qayğu yiroqda.
* * *
Baxt uyin quraylik gözal, betakror,
Ikkimizdan özga kira olmasin.
Sevgi quyoş bölib nur soçsin unga,
Bulutlar, gumonlar soya solmasin.
Nasiba SULTONOVA,
Melioratsiya va suv xöjaligi
kasb-hunar kolleji öqituvçisi.
FARZANDLARIM
Mening farzandlarim – mening iqbolim,
Kelajakka qöygan tamal toşlarim.
Baʼzan öksib qolsam, böylarin körib,
Taskindan tökilgay közdan yoşlarim.
Ular Alloh bergan neʼmatlarimdir,
El içra hurmat-u izzatlarimdir.
Dunyo eşigidan beiz ötmadim,
Ular elga qilgan xizmatlarimdir.
Otasiz qoldi, deb öksitmagayman,
Burgut-u loçinga çöqitmagayman.
Onali etimni gul etim deydi,
Gullarni kaftimda opiçlagayman.
Hayot yöllarida elkadoş bölib,
Har qanday işda ham maslakdoş bölib,
Töğri yölga boşlab, qölidan tutib
Yaşayman ularga döst, yöldoş bölib.
Sirojiddin elga nur, quyoş bölsin,
Oğabegim yurtga Bek, oğa bölsin.
Ular işqdan bunyod Tojmahallarim,
Poylariga gullar poyondoz bölsin.
Böylari böyimdan ötgan böylarim,
Faqat şirin xayol içra öylarim.
Faqat sizga bölsin jonlarim fido,
Yurakdagi sevgi, navo, kuylarim.
Vatan işqi bilan yaşasa böldi,
Vatan mehri asrab, össin bir umr.
Bağrimni farzandlar bilan töldirding,
Alloh, senga ming bor, ming bor taşakkur!
Guloyim BEGJONOVA,
11-sonli maktab öqituvçisi.
VATAN
Zamin uzra bir gözal çaman,
Tinç, osuda yuksalar har on.
Amudaryo atalmiş makon –
Omon bölsin Qiliçboy elim.
Obi-hayot – şöx daryosi bor.
Gavjum, guzar çoyxonasi bor.
Mehmonnavoz – anʼanasi bor,
Omon bölsin Manğitim mening!
Tuproği – dur, suvlari – gavhar,
Uruğ soçsang oltin, zar unar.
Bu zaminda noz-neʼmat bisyor,
Omon bölsin mehnatkaş elim!
Parvozga şay polaponlarin
Orzulari osmon qadar keng.
Bellaşganda dunyo bilan teng,
Barkamol ul-qizlarim mening.
Roza YÖLDOŞEVA,
"Dörman” qişloq xöjalik kasb-hunar kolleji, tarbiyaçi-pedagog.
Katta bölganda
(Bolalarga)
Ulğaysa xuşfeʼl bola,
Böladi xuşfeʼl kişi.
Hammaga maʼqul kelar
Uning qilgan har işi.
Aʼloçi bola ösib,
Bölar olim, injener.
Fikr qilib tun-u kun
Bir yangilik topsam, der.
Sportni sevgan bola,
Köringani bilan jön.
Katta bölsa albatta,
Bölar maşhur çempion.
Xayolga oşno bola
Yulduzlardan öqir sir.
Ulğayganda u balki,
Bölmoqçidir fazogir.
Çinoroy
ÖRINBOYeVA.
Kollejim!
Ustozlar maqtaşar guruhimizni,
Ahilmiz öttiz uç nafar öquvçi
Ilmga sarf etib bor kuçimizni,
Qöllab-quvvatlaymiz bir-birimizni.
Çunki bizni kutar porloq kelajak,
Ilm-u hunar bilan topgaymiz iqbol.
Mustaqil Vatanga kuçlilar kerak,
Kuç-qudrat yöliga çorlar Istiqlol.
Guruh rahbarimiz dono, bilimdon:
"Har lahza ğanimat, öqingiz, - deydi,

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶