MAXALLA – QADRIYaTLAR MASKANI
Mahalla! Bu sözni men "Ota”, "Ona” sözlaridan keyin ikkinçi örinda turadigan sehrli söz degim keladi. Maʼlumki, biz oilada tuğilamiz, nafaqat oila, balki mahalla-köy tarbiyasini olamiz.
Özbeklarda mahallaçilik qadimdan bor. Urf-odat, anʼana, qadriyat borki, mahallada tuğiladi, mahallada sayqal topadi. Mahallada abadiy qoladi. Çunki mahalla bölgani uçungina bu tuşunçalarga örin bor, mahalla bölsagina bular qöllanilib kelinadi. Mening fikrimça, barça ezgu öyli, ezgu amalli, birovdan yaxşiligini ayamaydigan, Vatanni jonidan ortiq sevib, unga munosib farzand bölib, uning kamolotiga hissasini qöşişga intilganlargina mahallada qönim topadi. Ha, iftixor bilan aytişimiz kerakki, mahalla tuzilmasi faqat bizda, özbek xalqida, özbek millatida, Özbekistonda bor. Bu bilan esa faxrlanmaslikning iloji yöq.
Mahallaning köhna tarixga egaligiga asosiy guvoh bu – ota-bobolarimizning ögitlari, hikmatlari va maqollaridir. Mahalla haqida bejizga bunday hikmatlar yaralmagan. Hammasining öz isboti bor, hammasi amalda sinalgan.
"Bir bolaga yetti mahalla ota-ona” hikmatli iborasi zamirida qança-qança sir-sinoat, jumboq yaşirin. Nega? Nega endi ikki qöşni emas, yetti qöşni emas. Boringki, butun boşli bir mahalla emas, naq yettita mahalla ota-ona? U mahallaning bu mahalla farzandi bilan nima işi bor? Uning tarbiyasi unga nimaga kerak? Özining ota-onasi, özining mahallasi bor-ku? Nima qiladi boşini oğritib? Özlari tarbiya qilib olaversin?!
Yö-ö-q! Özbek bunday qilolmaydi, farzandning notöğri tarbiyasiga befarq qarab turolmaydi, közini yumib ketolmaydi. Çunki u – özbek!
Bu mahalla bölsin, u mahalla bölsin, baribir bir oila, bir mahalla! Bir-biriga tutaş, bir-biridan ajralolmaydi. Bir-biriga befarq qarab turolmaydi. Bunga ham sababçilar - özbek!
Mayli, bu bir maqol deylik. Lekin özbekning andişasi-çi? Andişa mahallaga borib taqalmaydimi? Çunki mahallada andişa kuçli. Har bir özbek nomaʼqul iş qilib qöyişdan, mahalla oldida şarmisor bölişdan qörqadi. Çunki mahalla – köpçilikning nafrati yaxşilikka olib kelmaydi.
Mahallani ham Vatan deb biliş, unga sodiq böliş, uning rivojiga hissa qöşiş, ozodaligini saqlaş, mahalla uçun jon kuydiriş, odamlari bilan ahil-totuv yaşaş, milliylikni yanada yuksaltirişga intiliş ham har bir ÖZBEKning milliy burçidir. Çunki mahalla kelajagi – har birimizning kelajagimizdir.
Azizaxon MALIKOVA,
Amudaryo qişloq xöjalik kasb-hunar kolleji öquvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶